Mówi o sobie: „W latach 80. moje obrazy były ekspresyjne, egzotyczne, bujne i w formie, i w kolorze, często dowcipne, z anegdotą. Tak reagowałam na ówczesną szarzyznę. Dziś czasy się zmieniły, a ja nagle się zorientowałam, że nie lubię agresji, która zapanowała, że świat oblepiony reklamami wcale mi się nie podoba. Dlatego w malarstwie zaczęłam szukać wyciszenia. Odeszłam od figuracji, redukowałam motywy, aż na obrazach został tylko jeden przedmiot i często niezamalowane partie płótna”.

Portretuje banalne przedmioty codziennego użytku: parniki, syfony, termofory, butle gazowe, kanki, dzbanki. Często staroświeckie, wyciągnięte ze strychu czy piwnicy. „Czasem łapałam się na myśli, że nie pamiętam, jak wygląda na przykład sklepowa waga. Szłam do sklepu, a tam już nie było starej wagi, tylko nowa, elektroniczna. Malowanie tych przedmiotów to trochę ocalenie świata, który tak szybko się zmienia” – mówi Bereś.

W tworzonym od kilku lat cyklu poświęconym przemijaniu uwiecznia przedmioty o zdecydowanych kształtach i ostrych kolorach. Dominują brązy, ugry, beże, zestawiane z czystymi błękitami i czerwieniami. Malarka wykorzystuje naturalną fakturę i barwę szarego płótna. Czasem w jej pracach z centralnie uwiecznionym przedmiotem na jednolitym tle pojawiają się napisy z haftowanych makatek: „Zimna woda zdrowia doda”, „Jak Kuba Bogu tak Bóg Kubie”, „Bez pracy nie ma kołaczy”.

Ostatnie prace są zdecydowanie mniejsze od wcześniejszych i coraz rzadziej są pochwałą prostego życia. Powracają kompozycje zainspirowane konkretnym wydarzeniem (np. „Adoptowali dziecko”, 2004) lub przedmiotem („Perkolator”, 2004).

Bettina Bereś jest absolwentką Wydziału Historii Sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim (dyplom w 1981 r.). Pochodzi z rodziny artystycznej (ojciec: Jerzy Bereś, matka: Maria Pinińska-Bereś). W drugiej połowie lat 80. prowadziła wspólnie z Martą Tarabułą krakowską galerię Zderzak. W 1995 r. współtworzyła stowarzyszenie i galerię Otwarta Pracownia. Miała liczne wystawy, m.in. w Galerii Program (Warszawa 2004), Galerii Szara (Cieszyn 2003). Mieszka w Krakowie.