Najlepszą ocenę może przedstawić im rada nadzorcza lub – w przypadku spółek ze 100-proc. udziałem Skarbu Państwa – eksperci z departamentów nadzorujących daną firmę.

Istotne są wyniki finansowe, to, jak zarządzane są spółki, realizacja planów inwestycyjnych, ale również umiejętność współpracy z załogą. Jeśli ktoś przez dwa lata nie umiał się z nią porozumieć, to choćby miał ambitne plany i niezłe wyniki, trudno uważać go za sprawnego menedżera.

Po doświadczeniach z naborem do 71 firm jak ocenia pan zasób kadrowy, którym dysponuje obecnie MSP?

Istotnie, najczęściej zgłaszają się weterani wielu rad nadzorczych i zarządów. Jest jednak też, i to całkiem spora grupa nowych, świeżych osób, dobrze wykształconych, które dzięki trybowi konkursowemu mają wreszcie szansę trafić do spółek Skarbu Państwa. Mam jednak świadomość, że wielu dobrze opłacanych, znanych z prywatnego sektora omija je wciąż szerokim łukiem głównie z powodu niskich zarobków.

Sądzi pan, że ograniczenie, a potem zniesienie ustawy kominowej sprawi, że jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki do państwowych spółek zaczną ustawiać się kolejki profesjonalistów?

Nie mam złudzeń, że potrwa to dłużej niż kilka miesięcy. Większość z nich przecież pracuje na eksponowanych i dobrze wynagradzanych stanowiskach. Jednak już teraz nasze zapowiedzi dotyczące uchylenia ustawy kominowej przyciągają do konkursów sporo ciekawych nazwisk, np. do zarządu PGNiG. Im bliżej wprowadzenia nowych przepisów, tym będzie ich więcej. Zniesienie ograniczeń płac w naturalny sposób odsunie też na bok tych, którzy trafiali do państwowych firm, bo świetnie radzili sobie z „kominówką”, np. zasiadając w radach nadzorczych spółek zależnych.