Rodzina

Ojciec ma prawo kwestionować odmowę odebrania dziecka

Rodzic, któremu sąd odmówił zlecenia przymusowego odebrania dziecka może wnieść na to postanowienie zażalenie do sądu II instancji
Tak uznał Sąd Najwyższy w uchwale z 9 lutego 2007 r.
Wyjaśnił w niej wątpliwość prawną, jaka pojawiła się w sprawie wszczętej przez Huberta S. Domagał się on wydania przez sąd na podstawie art. 598 kodeksu postępowania cywilnego postanowienia o wszczęciu postępowania wykonawczego w celu wyegzekwowania ciążącego na jego byłej żonie obowiązku wydawania mu dziecka w terminach ustalonych w wyroku rozwodowym. W wyroku tym sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej matce chłopca, ale ograniczył ją przez poddanie sposobu jej wykonywania pod nadzór kuratora sądowego. Prawa i obowiązki ojca sąd ograniczył do ogólnego wglądu w wychowanie i wykształcenie syna oraz ustalił jego kontakty z nim. Hubert S. miał zabierać chłopca do swego mieszkania w każdy pierwszy i trzeci weekend miesiąca po zakończeniu lekcji, a odwozić na lekcje w poniedziałek. Oddzielnie unormowana była kwestia kontaktów w czasie, gdy nie ma lekcji, i w wakacje.
Wmyśl art. 598 k.p.c., jeśli osoba zobowiązana do oddania dziecka podlegającego władzy rodzicielskiej nie stosuje się do postanowienia sądu dotyczącego wydania takiej osoby, sąd na wniosek uprawnionego musi zlecić kuratorowi sądowemu przymusowe odebranie dziecka. Sąd I instancji oddalił wniosek Huberta S. Ojciec zareagował na odmowę wniesieniem zażalenia. Sąd odrzucił je, uznając, że kwestionowanie takiego postanowienia nie jest dopuszczalne. Wskutek zażalenia na postanowienie odrzucające zażalenie sprawa znalazła się w sądzie II instancji. Ten powziął wątpliwość co do słuszności stanowiska sądu I instancji. Stąd pytanie prawne do Sądu Najwyższego. W nauce prawa panowała dotychczas opinia, że na postanowienie sądu I instancji wydane w trybie art. 598 k.p.c. zażalenie nie przysługuje. Jeśli bowiem sąd wydaje postanowienie o odebraniu dziecka, a potem w niedługim czasie na podstawie art. 598 k.p.c. zleca kuratorowi przymusowe odebranie, jest to w istocie czynność o charakterze "technicznym", a na takie postanowienia zażalenie nie przysługuje. Można mieć w tej kwestii pogląd odmienny. Za zaskarżalnością takiego postanowienia, co ważne, przemawia też zdaniem sądu II instancji konstytucyjna zasada dwuinstancyjności postępowania sądowego. Sąd Najwyższy we wspomnianej uchwale uznał, że na postanowienia zalecające kuratorowi przymusowe odebranie dziecka (art. 598 k.p.c.) zażalenie przysługuje. Sąd II instancji rozważy więc, czy odmowa wydania kuratorowi takiego zlecenia w stosunku do syna Huberta S. była słuszna (sygn. III CZP 156/06).
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL