Kraj

Dla wielu była Pierwszą Damą

Izabelę Horodecką znało całe środowisko polskich kajakarzy
Wiosło
Bohaterska postawa Izabeli Horodeckiej podczas walk toczonych przez Armię Krajową została nagrodzona m.in. orderem Virtuti Militari. Po wojnie przysłużyła się wielu organizacjom turystycznym i krajoznawczym. Przepłynęła kajakiem prawie 12,5 tys. km
W swoim życiu zwiedziła kilkadziesiąt państw na sześciu kontynentach. Zmarła 1 kwietnia w swoim mieszkaniu na warszawskiej Saskiej Kępie. W maju obchodziłaby 102 urodziny.
[srodtytul]Kryptonim 993/W, pseudonim „Teresa"[/srodtytul] Izabela Horodecka urodziła się w Moskwie 1 maja 1908 roku. Dziesięć lat później jej rodzina opuściła rosyjską stolicę i przeniosła się do Wilna. Nie na długo, bo wkrótce po najeździe bolszewików na miasto, w 1919 roku osiadła w Warszawie. Wyjście za mąż za Zygmunta Horodeckiego w 1933 roku rozpoczęło nowy etap w życiu Izabeli. Niedługo po ślubie, ze względów zawodowych Zygmunta, przenieśli się na Śląsk, by w 1937 roku powrócić do stolicy. 6 września 1939 roku Zygmunt Horodecki, jako prokurator w Ministerstwie Sprawiedliwości, ewakuował się wraz z innymi pracownikami resortu na Wschód. Żegnając się wtedy w jednej z bram na ulicy Wiejskiej, widzieli się z Izabelą po raz ostatni.
Ze względu na ukończenie specjalnego kursu Czerwonego Krzyża Sióstr Sanitarnych, podczas kampanii wrześniowej Izabela Horodecka została zmobilizowana jako siostra operacyjna Szpitala Ujazdowskiego, a po jego ewakuacji, Szpitala Polowego nr 104. W kwietniu 1942 roku podjęła działalność konspiracyjną w Armii Krajowej. Po przeniesieniu do pracy w Oddziale Likwidacyjnym Komendy Głównej AK, brała udział w 23 akcjach jednostki. Uczestniczyła w walkach Powstania Warszawskiego. Broniła Woli i Starówki, by następnie podziemnymi kanałami uciec na Żoliborz i dalej do Kampinosu. Podczas walk i ucieczki została ciężko ranna. W połowie października trafiła do niemieckiej niewoli. Tylko poniesione obrażenia uchroniły ją wtedy od wywiezienia za zachodnią granicę. Po zwolnieniu z aresztu powróciła do Drzewicy by w roli łączniczki wpierać Armię Krajową. Niedługo później została ciężko raniona, co wyeliminowało ją z dalszego udziału w walkach partyzanckich. Po blisko dwumiesięcznym pobycie w szpitalu, powróciła do Warszawy pod koniec stycznia 1945 roku. Swoje wspomnienia z tamtego okresu zawarła w wydanej w 1992 roku książce pt „Ocalone od niepamięci – wspomnienia z lat 1939 – 1945”. Kilka lat temu jej stopień wojskowy podniesiono z majora na podpułkownika. [srodtytul]Podróże i kajaki[/srodtytul] „Przed wojną byłam wioślarką. Ćwiczyłam w warszawskim Akademickim Związku Sportowym. Jednak po tym jak razem z rodziną przenieśliśmy się na Śląsk, moja przygoda z łodziami naturalnie się skończyła” – mówiła kilka lat temu Izabela Horodecka w wywiadzie dla magazynu „Wiosło”. Ze względu na obrażenia wojenne, po zakończeniu walk nie powróciła na tory wioślarskie. W wywiadzie opowiadała: „nadal strasznie ciągnęła mnie woda. Kiedyś przypadkowo w miejscowości, w której spędzałam wakacje, zobaczyłam przycumowane kajaki. Wsiadłam do jednego i spróbowałam. Udało się, tylko musiałam trzymać wiosło nie klasycznie, a jedną ręką od dołu”. Tak zaczęła się kajakowa przygoda Izabeli Horodeckiej. Najpierw jako uczestniczka spływów, później w roli organizatorki wielu imprez. Działała we władzach Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, współpracowała również z Polskim Związkiem Kajakowym. W swoim życiu przepłynęła kajakiem łącznie prawie 12,5 tys. km. W środowisku, nazywana była Pierwszą Damą turystyki kajakowej. W latach 1957-1995 odwiedziła 55 krajów na 6 kontynentach. Kilometrów z wszystkich jej podróży starczyłoby na trzykrotne okrążenie kuli ziemskiej. [i]Tekst na podstawie [link=http://ktkaj.pttk.pl/IzaHorodecka.htm]opracowania[/link] autorstwa Stanisława Gębskiego i Krzysztofa Książka[/i] [ramka][b]Medale i odznaczenia bojowe nadane Izabeli Horodeckiej:[/b] - Order Virtuti Militari V klasy – Londyn, 11.XI.1945 r., - Krzyż Walecznych z podwójnym okuciem – Londyn, 30.XII.1949 r., - Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami – Warszawa, 11.XII.1965 r., - Krzyż Partyzancki – Warszawa, 20.XII.1966 r., - Krzyż Armii Krajowej – Londyn, 25.VII.1969 r., - Medal Wojska Polskiego po raz 1,2,3,4 – Londyn, 25.IX.1969 r., - Medal za Warszawę 1939 – 1945 – Warszawa, 12.III.1973 r., - Odznaka Grunwaldzka – Warszawa, 17.I.1974 r., - Odznaka Partyzancka uczestnika walk Grupy Kampinos AK w 1944 roku z najeźdźcą niemieckim – Warszawa, 1978 r., - Odznaka Pamiątkowa Zgrupowania „Radosław” za udział w walkach powstańczych – Warszawa, 2.X.1979 r., - Warszawski Krzyż Powstańczy – Warszawa, 13.I.1982 r., - Medal „Za udział w Wojnie Obronnej 1939 roku” – Warszawa, 25.VIII.1982, - Odznaka za Zasługi dla Związku Bojowników o Wolność i Demokrację – Warszawa, 9.III.1987 r. [b]Odznaczenia cywilne:[/b] - Medal 10-lecia Polski Ludowej – Warszawa, 17.I.1955 r., - Odznaka Tysiąclecia – Warszawa 1978 r., - Medal 40-lecia Polski Ludowej – Warszawa, 22.VII.1984 r., - Odznaka Zasłużony dla Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych – Warszawa, 7.V.1975 r. [b]Wyróżnienia za osiągnięcia w dziedzinie turystyki i krajoznawstwa:[/b] - Złota Odznaka Warszawskiego Klubu Wodniaków – Warszawa, 11.II.1964 r., - Odznaka Honorowa Oddziału Stołecznego PTTK – Warszawa, 9.II.1968 r., - Srebrna Odznaka PTTK – Warszawa, 25.XI.1966 r., - Odznaka „Zasłużony dla turystyki w województwie warszawskim” – Warszawa, 15.IV.1972 r., - Złota Odznaka PTTK – Warszawa, 16.IV.1969 r., - Odznaka „Zasłużony działacz turystyki” w stopniu złotym – Warszawa, 27.V.1974 r., - Medal z okazji 25-lecia WKW-PTTK – Warszawa, 17.II.1979 r., - Odznaka „25 lat w PTTK” – Warszawa, 16.I.1980 r., - Złota Honorowa Odznaka Polskiego Związku Kajakowego – Warszawa, 6.XI.1980 r., - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (na wniosek PTTK) – Warszawa, 29.VI.1983 r., - Medal 60-lecia Polskiego Związku Kajakowego – Warszawa, 6.VIII.1988 r., - Tytuł Honorowego Członka Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego – Warszawa, 27.X.1989 r., - Medal 70-lecia Polskiego Związku Kajakowego – Warszawa, 6.XI.1998 r., - Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (na wniosek PZKaj) – Warszawa, 9.X.1998 r., - Tytuł Honorowego Członka Polskiego Związku Kajakowego – Warszawa, I.2001 r.[/ramka]
Źródło: rp.pl

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL