Archeolodzy odkryli rzadką, okrągłą budowlę poświęconą lokalnemu bóstwu o imieniu Peluzjusz – poinformowało egipskie Ministerstwo Turystyki i Starożytności. Ten liczący około 2200 lat kompleks religijny obejmuje złożoną infrastrukturę wodną i był niegdyś połączony z Nilem, co sugeruje, że sanktuarium mogło służyć do rytuałów wodnych.

Odkrycie świątyni Peluzjusza w Tell el-Farama w delcie Nilu

Świątynię odkryli archeolodzy pracujący na stanowisku Tell el-Farama w mieście Peluzjum, na wschodnim krańcu delty Nilu w prowincji Synaj Północny – poinformowali przedstawiciele egipskiego Ministerstwa Turystyki i Starożytności. Ze względu na strategiczne położenie w pobliżu ujścia Nilu, tętniące życiem miasto portowe Peluzjum służyło jako twierdza w czasach faraonów, a później – w okresie rozkwitu Cesarstwa Rzymskiego – jako punkt celny. W 2022 r. archeolodzy odkryli w tym mieście świątynię Zeusa wykonaną z różowego granitu.

Czytaj więcej

Ważne odkrycie archeologów w Egipcie. Rzuca nowe światło na początki chrześcijaństwa

Eksperci po raz pierwszy natrafili na świątynię Peluzjusza w 2019 r.. Częściowe wykopaliska, obejmujące około jedną czwartą obszaru, ujawniły okrągłą konstrukcję z czerwonej cegły, którą początkowo zinterpretowano jako siedzibę senatu miasta – informuje Hesham Hussein, szef Centralnego Urzędu ds. Starożytności Dolnego Egiptu i Synaju. Jednak po zakończeniu pełnych badań i całkowitym odsłonięciu budowli interpretacja ta uległa zmianie.

Świątynia wodna w starożytnym Egipcie: basen, kanały i rytuały

Kompleks sanktuarium koncentrował się wokół okrągłego basenu o średnicy około 35 metrów, z kwadratowym cokołem pośrodku. Prawdopodobnie znajdował się tam niegdyś posąg boga Peluzjusza, którego imię pochodzi od starogreckiego słowa oznaczającego „muł”. Basen otaczały kanały wodne i zbiorniki. W obrębie basenu, który był połączony z odnogą Nilu, archeolodzy znaleźli wodę oraz muł nilowy.

Na podstawie analizy warstw stratygraficznych eksperci uważają, że świątynia Peluzjusza została zbudowana w II wieku p.n.e. i była użytkowana nieprzerwanie aż do VI wieku n.e.

Unikalny projekt architektoniczny świątyni, łączący starożytne tradycje egipskie ze stylem greckim i rzymskim, odzwierciedlał wymianę kulturową między Egiptem a resztą świata – zauważył Hisham El-Leithy, pełniący obowiązki sekretarza generalnego Najwyższej Rady Starożytności Egiptu. Określił on odkrycie jako „niezwykle znaczące”, ponieważ dowodzi ono, że Peluzjum było niegdyś ważnym miastem w coraz bardziej kosmopolitycznym świecie starożytnym.