Sąd Najwyższy zdecyduje, gdzie osądzą zabójcę Cygan?

Pełnomocnik rodziny ofiary mec. Ireneusz Wilk chce, by Sąd Najwyższy przekazał sprawę innemu równorzędnemu sądowi.

– Uważamy, że jest to konieczne ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości i wyeliminowanie potencjalnego zagrożenia – mówi „Rzeczpospolitej" mec. Wilk.

17-letnia Iwona Cygan została zamordowana w 1998 r. Wokół zbrodni przez lata panowała zmowa milczenia, bo – jak twierdzą śledczy – nad domniemanym sprawcą parasol ochronny roztaczały miejscowe organy ścigania.

Dopiero niedawno policjanci z Archiwum X i prokurator z Wydziału ds. Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej w Krakowie przerwali „zaklęty krąg". W grudniu 2017 r. oskarżono domniemanego sprawcę – Pawła K. i 13 osób (m.in. lokalnych policjantów), mających go chronić.

Jednak nagle Sąd Okręgowy w Rzeszowie mający poprowadzić proces zwrócił akt oskarżenia prokuraturze, chcąc odtajnienia części niejawnej zarzutów wobec m.in. policjantów. Sąd twierdził, że bez tego nie są możliwe „sprawiedliwy wyrok i jawne rozpoznanie sprawy".

Zdumiona stanowiskiem sądu była Prokuratura Krajowa, która twierdziła, że zdjęcie klauzuli tajności narazi na zdradę tajemnic i uderzy w pokrzywdzonych.

Teraz stanowisko w sprawie zajęła rodzina ofiary, która – poprzez pełnomocnika – złożyła wniosek, aby to SN wyznaczył inny sąd do rozpoznania sprawy.

Bliscy wskazują, że sąd, zwracając sprawę prokuraturze, zadbał o to, by postanowienie szybko doręczyć oskarżonym, ale o prokuratorze i o bliskich ofiary „zapomniał". Dostali je z poślizgiem.

„Ze znanych jedynie Sądowi powodów postanowienie to zostało przesłane Prokuratorowi dopiero 27 grudnia 2017 r. (po tygodniu od wydania – red.)" – czytamy we wniosku pełnomocnika. Z kolei mec. Wilkowi odpis orzeczenia doręczono po dwóch tygodniach.

Tymczasem – co ważne – już w grudniu 2017 r. ojciec Iwony przed sądem oświadczył, iż będzie oskarżycielem posiłkowym – sąd powinien więc doręczyć decyzję o zwrocie aktu oskarżenia „niezwłocznie".

– Już samo naruszenie zasady równouprawnienia stron, do którego doszło w tej sytuacji, rzutuje bezpośrednio na kwestię oceny spełnienia przesłanki dobra wymiaru sprawiedliwości – twierdzi mec. Wilk we wniosku.