„Rzecz w tym". Andrzej Zybała: Polska 2050? To chyba koniec

W rozmowie z Bogusławem Chrabotą w podcaście „Rzecz w tym" politolog prof. Andrzej Zybała nie pozostawia złudzeń: Polska 2050 jako projekt polityczny dobiega końca. Analiza przyczyn tej porażki prowadzi przez krajobraz polskiej sceny politycznej, na której coraz trudniej o miejsce dla umiarkowanego centrum.

Kryzys zaczął się w kampanii prezydenckiej

Kiedy zaczęły się problemy? „Być może kampania prezydencka, już wtedy" — wskazuje prof. Zybała. Szymon Hołownia miał spore oczekiwania, które nie zostały spełnione. Później było gorzej — tajne spotkania z liderami PiS-u, okres nieobecności. „To znamionowało, że coś się z nim dzieje, a jak z nim, to i w zasadzie z partią" — zauważa politolog.

​Kluczowym błędem było odrzucenie teki wicepremiera. „To jest ewenement w polskiej polityce, że człowiek mógł objąć tak wysokie stanowisko" i z tego zrezygnował — podkreśla Zybała. Hołownia okazał się „romantycznym liderem", który nie sprawdził się w codziennej polityce wymagającej budowania struktur i układania się z grupami interesu.

Czytaj więcej

Polityka

Rozłam Polski 2050. Członkowie opuszczają partię i zakładają nowy klub w Sejmie

Grupa posłów Polski 2050 odchodzi z partii i zakłada klub Centrum. - Chcemy utworzyć klub parlame...

Partia bez programu i elektoratu

Czy Polska 2050 miała w ogóle szansę? Prof. Zybała wskazuje na fundamentalne problemy. Po pierwsze — brak wyrazistego programu. „W sensie programowym trudno powiedzieć", czym różniła się partia, bo „od Sasa do Lasa" — od libertarianina Ryszarda Petru po polityków nastawionych na regulacje.

​Po drugie — klasa średnia, naturalny elektorat centrum, była „dobrze zagospodarowana przez Donalda Tuska". Polska 2050 znalazła się w pułapce: chciała być „formacją bardziej zmoderowaną, bez ekscesów", ale „trudno odnaleźć wyborcę", bo „wyborca jest chaotyczny, zmienny". Politolog przypomina: „My jako Polacy chętnie się identyfikujemy z bardzo wyraźnymi ofertami politycznymi", takimi jak Koalicja Obywatelska, PiS czy Konfederacja.

Czy jest miejsce w centrum?

„Czy jest w ogóle miejsce w centrum?" — pyta prowadzący Bogusław Chrabota. Prof. Zybała jest sceptyczny: „Ciężki los dla takich prób". Wyborcy są „zdemoralizowani populizmem", a polaryzacja rośnie — widać to po sukcesie Grzegorza Brauna i Konfederacji Korony Polskiej.

​Historia pokazuje, że wyraziści liderzy — Andrzej Lepper, Janusz Palikot, Paweł Kukiz, Ryszard Petru — „mieli sukces", ale „nie dotrzymali tego w dłuższym terminie". Przyciągali jako „zbiornik protestu wobec konwencjonalnej polityki", ale z czasem wyborcy zobaczyli, że „rzeczywistość idzie swoim torem". Szymon Hołownia „podzielił los tych poprzedników".

Czytaj więcej

Polityka

Szymon Hołownia: Odeszli z Polski 2050, bo kierowała nimi nienawiść do Katarzyny Pełczyńskiej-Nałęcz

- Grupa rozłamowców nie odchodzi z powodu innego pomysłu na politykę. Kieruje nimi nienawiść do K...

Abdykacja lidera i fatalne konsekwencje

Czy Hołownia ma jeszcze szansę w polityce? Tylko jeśli „zdecyduje się być politykiem" i wejdzie w „rwącą rzekę polskiej polityki". Obecnie „nie widać" takiej woli. Bogusław Chrabota wskazuje moment przełomowy: zamiast wziąć „na siebie ciężar mediowania pomiędzy zwaśnionymi frakcjami", Hołownia zadeklarował wyjście z polityki — „to był ostatni gwóźdź do trumny Polski 2050".

​Prof. Zybała zgadza się: „On nie zgadza się na tę politykę, nie chce być w takiej polityce, jak ona wygląda". Lider nie jest „zdolny do mediowania", nie potrafi „stworzyć pewien ład" wśród ludzi o różnych interesach. „On funkcjonuje na takim poziomie pewnych haseł, pewnych dobrych intencji, ale nie widzi tej polityki".