Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów zajął się zagadnieniem, jak nadzwyczajnie złagodzić karę za zbrodnię zagrożoną kumulatywną karą pozbawienia wolności i karą grzywny w stanie prawnym obowiązującym od 1 lipca 2015 r.
Czytaj także: Zamiana kary grzywny na prace społeczne
SN odpowiedział: nadzwyczajne złagodzenie kary za zbrodnię zagrożoną kumulatywnie karą pozbawienia wolności i karą grzywny polega na wymierzeniu kary pozbawienia wolności poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia oraz grzywny na zasadach ogólnych.
SN podniósł, iż art. 60 kodeksu karnego dokładnie reguluje instytucję nadzwyczajnego złagodzenia kary. A to oznacza, że w innych przepisach nie ma dodatkowych zasad ją regulujących. Dlatego normy z nich wynikające nie mogą być odpowiednio stosowane.
– Zasady nadzwyczajnego złagodzenia kary w art. 60 k.k. zostały ukształtowane według wagi przestępstwa, co każe przyjąć, iż § 7 art. 60 k.k. dotyczy jedynie występków i tylko takich, „co do których sądowi został pozostawiony wybór, po którą z sankcji sięgnąć albo czy zastosować dwie kary jednocześnie", a skoro tak, „to nie może być stosowany do grzywny będącej obligatoryjnym elementem sankcji za zbrodnię – uzasadnia SN. Podkreślił też, iż nie powinno eliminować sankcji, którą ustawodawca uznał za konieczną. Choć nadzwyczajne złagodzenie kary za zbrodnię zagrożoną kumulatywnie karą pozbawienia wolności i grzywną ma charakter wyjątkowy, nie powinno likwidować różnicy w odpowiedzialności za czyny zagrożone tylko karą pozbawienia wolności od zagrożonych kumulatywnymi sankcjami. Pytanie w tej sprawie zadał w październiku 2018 r. sam SN.
