Miniudar to tzw. przemijający atak niedokrwienny (TIA, ang. Transient Ischemic Attack). Pojawia się on w wyniku krótkotrwałego zaburzenia dopływu krwi do części mózgu, rdzenia kręgowego lub siatkówki oka. Jak wyjaśnia portal.abczdrowie.pl, objawy przypominają udar, ale zwykle ustępują samoistnie po kilku minutach.
Czytaj więcej
PKP Cargo ma problemy z terminowym regulowaniem bieżących zobowiązań. Jak informuje portal WNP, wierzyciele domagają się spłaty zaległości sięgając...
Jak rozpoznać miniudar? Pomaga prosta zasada
Objawy miniudaru są takie same jak w przypadku udaru niedokrwiennego mózgu. Główny symptom to niedowład lub paraliż jednej strony ciała lub twarzy. Bardzo często pojawiają się też zaburzenia mowy. Portal.abczdrowie.pl podaj prosty schemat, który pozwala szybko zidentyfikować, czy mamy do czynienia z tym stanem. To tzw. zasada BE FAST, gdzie B (Balance) oznacza problemy z koordynacją i równowagą, E (Eyes) – problemy z widzeniem, F (Face) – opadanie kącika ust i widoczną asymetrię na twarzy, A (Arms) – problem z uniesieniem rąk, S (Speech) – zaburzenia mowy, T (Time) – konieczność natychmiastowego wezwania pomocy.
Miniudar może być poprzedzony bólem głowy. Stan ten potrafi objawiać się również problemami z przełykaniem, zaburzeniami pamięci, omamami i zaburzeniami świadomości. Wystąpienie choćby jednego z wymienionych symptomów wymaga natychmiastowego wezwania pomocy. Należy zadzwonić pod numer 112 lub 999, nawet jeśli dolegliwości już ustąpiły.
Czytaj więcej
Najwyższa Izba Kontroli sprawdza realizację rządowego programu in vitro w sześciu ośrodkach leczenia niepłodności — informuje Rynek Zdrowia. Jednoc...
Kto jest najbardziej narażony na miniudar?
Przyczyną miniudaru są zaburzenia krążenia mózgowego. U niektórych osób może być zapowiedzią „zwykłego” udaru mózgu, który stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Warto zaznaczyć, że czynniki ryzyka w obu przypadkach są identyczne. Część z nich jest związana ze stylem życia. Chodzi m.in. o palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, otyłość, wysoki cholesterol i trójglicerydy, brak aktywności fizycznej oraz zażywanie narkotyków.
Na wystąpienie miniudaru są również bardziej narażone osoby, które chorują na cukrzycę, dnę moczanową, nadciśnienie, miażdżycę, migotanie przedsionków oraz zespół bezdechu sennego. Ryzyko zwiększa się też wraz z wiekiem, począwszy od 55. roku życia. Pacjenci, którzy doświadczyli miniudaru, potrzebują pilnej diagnostyki neurologicznej i leczenia przyczynowego.
