Według aktualnych zaleceń od jesieni do wiosny osoby dorosłe powinny suplementować 25-50 μg (1000–2000 IU) witaminy D na dobę. Od początku maja do końca września zalecane są kąpiele słoneczne przez 15–30 min dziennie z niezakrytymi przedramionami i nogami w godzinach od 10:00 do 15:00.

Czytaj więcej

Susza pochłania ogromne jezioro w Niemczech. Statki nie dopływają do przystani

Z jakim posiłkiem przyjmować witaminę D?

Witamina D rozpuszcza się w tłuszczach i występuje naturalnie w takich produktach jak tłuste ryby czy jaja. Problem niedoboru tego składnika jest obecnie powszechny, co wynika ze zmiany stylu życia i dłuższego przebywania w pomieszczeniach, częstszego niż kiedyś stosowania kremów z filtrem oraz unikania słońca.

Zdarza się, że osoby, które suplementują ten składnik, nadal zmagają się z niedoborem. Jedną z przyczyn takiego stanu może być słabe wchłanianie się witaminy D. Warto wtedy zastanowić się, z jakim posiłkiem ją przyjmujemy. Z racji tego, że jest to związek, który dobrze rozpuszcza się w tłuszczach, należy spożywać ją właśnie z daniami bogatotłuszczowymi. Dzięki temu witamina efektywniej przyswaja się w jelicie cienkim. Mogą to być tłuste ryby, jajka, pełnotłusty nabiał, oleje roślinne, orzechy czy awokado. Witaminy D nie należy z kolei łączyć z produktami bogatymi w błonnik, siemieniem lnianym, kawą oraz herbatą.

Czytaj więcej

Ekspres miał za zadanie tylko parzyć kawę. W 10 dni zużył ponad terabajt danych

W jakich godzinach najlepiej przyjmować witaminę D?

Choć pojawiają się sugestie, by składnik ten przyjmować rano lub we wczesnych godzinach popołudniowych, brakuje mocnych dowodów, że wieczorna suplementacja bezpośrednio utrudnia zasypianie u zdrowych osób – informuje Poradnik Zdrowie. Badania wskazują natomiast, że niedobory witaminy D mogą być związane z gorszą jakością snu. Należy więc skupiać się na regularnym suplementowaniu tego składnika, a niekoniecznie na konkretnej porze dnia.

Niedobór witaminy D. Kto powinien szczególnie uważać?

Osoby, u których przez długi czas utrzymuje się niedobór, są narażone na wystąpienie osteomalacji i osteoporozy. Z kolei zbyt mała ilość tego składnika u dzieci wiąże się z ryzykiem ujemnego bilansu wapniowego i zaburzeń mineralizacji kości, a w konsekwencji krzywicy.

Na niedobór witaminy D szczególnie narażone są osoby otyłe, ponieważ w ich przypadku niedługo po syntezie skórnej witamina jest magazynowana w komórkach tłuszczowych, a nie transportowana do krwiobiegu. Ryzyko niedoboru wzrasta również u seniorów, ponieważ występuje w nich zmniejszona synteza. Ponadto osoby w starszym wieku zazwyczaj rzadziej wychodzą z domu, przez co w mniejszym stopniu wystawiają się na światło słoneczne.

Problemy z wchłanianiem witaminy D mogą wystąpić również u cierpiących na schorzenia związane z zaburzeniami wchłaniania tłuszczów. Do tej grupy zaliczają się m.in. nieswoiste choroby zapalne jelit, choroba trzewna, egzogenna niewydolność trzustki, mukowiscydoza oraz stan po resekcji jelita cienkiego. Ryzyko niedoborów występuje też u osób z przewlekłą niewydolnością nerek.