Marcin Rosół dwa razy dzwonił do Mirosława Drzewieckiego zaraz po tym, jak były już minister sportu wyszedł ze słynnego spotkania 19 sierpnia 2009 r. z Donaldem Tuskiem i ówczesnym wicepremierem Grzegorzem Schetyną. To właśnie na tym spotkaniu według CBA miało dojść do przecieku o akcji Biura w sprawie ustawy hazardowej.

Z informacji „Rz” wynika, że w przekazanych komisji śledczej billingach są odnotowane dwa połączenia z telefonu Rosoła do Drzewieckiego. Oba między godziną 17 a 18, czyli tuż po zakończeniu spotkania.

– Nie pamiętam tych rozmów, ale prawdopodobnie usprawiedliwiałem się, że będę na meczu [m.in. z Tuskiem i Schetyną – red.], więc przez dwie godziny nie będę odbierał telefonu – mówi „Rz” Rosół.

Obie rozmowy trwały krótko, więc może to potwierdzać wersję Rosoła. O połączeniach tych ani Drzewiecki, ani jego były asystent nie powiedzieli przesłuchującym ich posłom z sejmowej komisji śledczej.

– Sam fakt rozmowy o niczym nie świadczy – mówi jej członek Sławomir Neumann (PO). Wiceszef komisji Bartosz Arłukowicz (Lewica) jest innego zdania. – Dokumenty prokuratury są tajne, ale jeśli prawdą są doniesienia „Rz”, to mamy kolejne potwierdzenie ścisłych kontaktów obu panów.

Kontakty, o których nie wiedzieli posłowie, przepytując Drzewieckiego i Rosoła, pokazują jednak luki w przeprowadzonych przesłuchaniach, kiedy nie mieli możliwości skorzystania z dokumentów prokuratury i innych organów prowadzących śledztwa w tej sprawie.

– Od początku zgłaszaliśmy, że prace w tym trybie nie wnoszą pełnej wiedzy – żali się Arłukowicz.

Rzeczywiście, znajomość billingów mogłaby się posłowi przydać podczas przesłuchania Drzewieckiego. Gdy go bowiem pytał, czy dzwonił po spotkaniu u Tuska do Rosoła, ten odpowiedział krótko: „nie”. Sam jednak nie dodał od siebie, że za to Rosół dzwonił do niego.

Także Marcin Rosół w czasie swojego przesłuchania stwierdził, że nie pamięta, czy dzwonił, i że jeżeli była taka rozmowa, to musiała być bardzo krótka.

Posłowie przyznają, że przypadków przesłuchań „na ślepo” prawdopodobnie było znacznie więcej. – Komisja nie jest organem ścigania, ma tylko obnażyć nieprawidłowości – uspokaja inny jej członek Franciszek Stefaniuk (PSL). A Neumann dodaje: – Od początku mówiłem, że i tak będziemy musieli porównywać zeznania i dokumenty, by ustalić, czy ktoś nie próbował nas oszukać.

Jego zdaniem przesłuchania przed dostarczeniem komisji dokumentów nie były błędem. – Świadkowie mają świadomość, że poniosą konsekwencje za składanie fałszywych zeznań – zapewnia poseł PO.