Uchwała Rady Miejskiej w sprawie wprowadzenia regulaminu parkingu podziemnego Węzła Multimodalnego przy Dworcu Łódź Fabryczna została opublikowana w lipcu 2019 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego.

Rada twierdziła, że regulamin opracowano w związku z koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa użytkownikom parkingu. Nie sprzyjały temu palenie papierosów na parkingu i w samochodach, konsumpcja alkoholu i narkotyków, zaśmiecanie i zakłócanie porządku publicznego, naruszanie przepisów sanitarnych. Rada postanowiła zatem zestawić w jednym akcie przepisy różnych ustaw: kodeksu wykroczeń, kodeksu prawa cywilnego, prawa o ruchu drogowym, ustawy o wychowaniu w trzeźwości oraz ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, by były czytelne dla każdej osoby korzystającej z parkingu.

Czytaj także:

Akty prawa miejscowego: nie można przepisywać ustawy do regulaminu parku - wyrok NSA

Wojewoda łódzki zawiadomił jednak radę, że wszczyna postępowanie nadzorcze. Ma bowiem zastrzeżenia do kilkunastu wymienionych zapisów uchwały, które powtarzają bądź modyfikują przepisy ustawowe albo nawet są z nimi sprzeczne.

– Uchwała rady gminy nie może jeszcze raz regulować materii, która została uregulowana w obowiązującej ustawie – podkreślił wojewoda. Stąd już sama idea powtórzenia w jednej uchwale przepisów innych ustaw budzi zastrzeżenia.

Odpowiadając na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, Rada Miejska stwierdziła, iż chociaż zakwestionowane przepisy odnoszą się do regulacji zawartych w różnych ustawach, zapisy regulaminu nie są z nimi sprzeczne. Nie modyfikują bowiem przepisów ustawowych i nie ingerują w ich treść.

WSA potwierdził, że uchwała rady nie może powtarzać przepisów ustawowych; może je jedynie uzupełniać. – Nie oznacza to jednak, że zawsze i każde powtórzenie przepisów ustawowych w akcie prawa miejscowego może być automatycznie uznane za istotne naruszenie prawa. Nie bez znaczenia jest także liczba powtórzeń tych przepisów, zwłaszcza ich charakter i istota – powiedziała sędzia sprawozdawca Teresa Rutkowska.

Dlatego sąd tylko w części uznał skargę wojewody za zasadną i stwierdził nieważność części zaskarżonych przepisów Regulaminu. W pozostałej części skargę oddalił. Wyrok jest nieprawomocny.

Sygnatura akt: III SA/Łd 644/20