Jak wyjaśnił Wojewoda Podkarpacki w rozstrzygnięciu nadzorczym z 6 maja 2020 r. (nr P-II.4131.2.137.2020) odstąpienie od dochodzenia należności oznacza ich nieegzekwowanie w przyszłości. Chodzi o niedochodzenie określonych (wymagalnych) należności. Wojewoda podkreślił, że odstąpienie nie daje możliwości zmiany wysokości zobowiązania umownego przez organ wykonawczy gminy. Zakres pojęciowy odstąpienia zamyka się w możliwości niedochodzenia należności, rezygnacji z tych należności, zaniechania podejmowania kroków zmierzających do ich otrzymania. Według organu nadzoru tę instytucję należy rozumieć jako niepodejmowanie żadnych czynności prowadzących do uregulowania przez zobowiązanego przypadających jednostce samorządu terytorialnego (jst) należności. Odstąpienie jest oświadczeniem wierzyciela o zamiarze niedochodzenia zobowiązania. Wojewoda wyjaśnił także, że odstąpienie jest decyzją podejmowaną uprzednio wobec innych możliwych do zastosowania ulg w spłacie należności przypadających od zobowiązanego (por. wyrok Sądu Najwyższego z 27 lipca 2006 r., sygn.akt III CSK 88/06). Zdaniem organu nadzoru rezygnacja z dochodzenia należności nie może być tym samym utożsamiana czy zastępowana możliwością obniżenia czynszu określonego w umowie. Tym bardziej, że pojęcie odstąpienia należy rozumieć jako całkowitą rezygnację z należnych budżetowi jst kwot należności o charakterze cywilnoprawnym. Rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczyło uchwały w której rada na podstawie art. 15zzzf specustawy zamiast do odstąpienia od dochodzenia należności upoważniła wójta do obniżania czynszu z tytułu najmu i dzierżawy.
podstawa prawna: Art. 15zzzf i art. 15zzzg ust. 2 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (DzU z 2020 r. poz. 374 ze zm.)
