Powiat nie godzi się na zwolnienie radnego zamieszanego w aferę gruntową

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zwrócił się do Rady Powiatu we Włodawie, by ta wyraziła zgodę na rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia, z zatrudnionym w Agencji radnym.

Szef biura wyjaśnił, że jego pracownik, wykorzystując stanowisko Głównego Specjalisty w Biurze Powiatowym ARiMR, pozyskiwał i przekazywał osobie nieuprawnionej informacje o działkach powiatu włodawskiego, na które nie złożono wniosków o dopłaty bezpośrednie. Następnie, na podstawie tych danych, inna nieuprawniona osoba składała wnioski o przyznanie dopłat do gruntów, których formalnie nie była użytkownikiem, a jednak dopłaty uzyskiwała. Dyrektor dodał, że radny z każdej takiej „transakcji” czerpał określone korzyści finansowe.

Sprawą zajął się sąd rejonowy w Lublinie, który wydał już wyrok skazujący i jednocześnie orzekł wobec radnego obowiązek naprawienia szkody, poprzez zwrot całej kwoty oraz roczny zakaz zajmowania stanowisk, związanych z wydawaniem pieniędzy ze środków publicznych. W dniu składania wniosku, o dyskwalifikację radnego jako pracownika, wyrok był nieprawomocny.

Rada przyjrzała się sprawie i podjęła uchwałę, w której odmówiła wyrażenia zgody na rozwiązanie przez dyrektora umowy o pracę. Wskazała, że skoro wyrok jest nieprawomocny, to w chwili orzekania urzędnika należy uznać za osobę niewinną, zgodnie z zasadą domniemania niewinności. Dodała, że wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym spowodowałoby przypisanie winy osobie oskarżonej o dokonanie przestępstwa, nieskazanej prawomocnym wyrokiem skazującym.

W odpowiedzi Dyrektor ARiMR wezwał do usunięcia naruszenia prawa, a następnie skierował sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wskazał, że wobec uznania winnego popełnienia czynów, polegających na doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem ARiMR, dalsze zatrudnianie radnego w Biurze Powiatowym stanowi realne zagrożenie interesów Agencji.

Szef przywołując przepis ustawy o samorządzie powiatowym, który mówi, iż Rada powiatu odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, podkreślił, że wskazana przyczyna nie ma związku z wykonywaniem funkcji radnego.

W odpowiedzi na skargę, Rada Powiatu wniosła o jej oddalenie. Podkreśliła, że zerwanie kontraktu z radnym jest przedwczesne, ponieważ wyrok skazujący jest nieprawomocny.

WSA przyznał rację Radzie i oddalił skargę ARiMR. Wskazał, że rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady powiatu, której radny jest członkiem. Natomiast rada powiatu ma odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu.

Sąd wyjaśnił przy tym, że takie zapisy wprowadzają szczególną ochronę trwałości stosunku pracy radnego, gwarantującą większą, niż w przypadku pracowników objętych jedynie ochroną powszechną, zasadę trwałości zatrudnienia. Złożenie oświadczenia woli zmierzającego do rozwiązania stosunku prawnego bez zgody rady, stanowiłoby czynność dokonaną z naruszeniem prawa.

W ocenie sądu, zaskarżona uchwała nie był sprzeczna z prawem. W jej uzasadnieniu rada powiatu, odmawiając wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym uzasadniła motywy swojego rozstrzygnięcia, stwierdzając, że skoro wyrok lubelskiego sądu jest nieprawomocny, to w chwili orzekania przez organ radnego należy uznać za osobę niewinną, zgodnie z zasadą domniemania niewinności.

WSA wyjaśnił, że sąd dokonuje oceny zgodności z prawem uchwał jednostek samorządu terytorialnego, według stanu z daty podjęcia uchwały, zatem odmowa zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, który nie został prawomocnie skazany nie naruszała prawa.