Czy jest jeszcze jakaś granica śmieszności, której w wymiarze sprawiedliwości nie przekroczono?
Obudziłem się w nocy zlany potem. Z odmętów otępiałej snem świadomości wydobywałem obrazy, które mnie rozbudziły. Wszedłem na salę Sądu Najwyższego. Za sędziowskim stołem siedzieli ludzie ubrani w togi z fioletową wypustką. Przed nimi na stole leżały zeszyty z logiem jednej z partii i napisem: „instrukcja obsługi, jak nasz sędzia powinien postępować”. Prokurator od razu przystąpił do akcji.
Zyskaj dostęp do rzetelnych analiz, opinii ekspertów i kluczowych prognoz gospodarczych. Poznaj fakty, które kształtują biznes, prawo oraz społeczeństwo.
Buduj swoją przewagę. Subskrybuj profesjonalne treści publikowane wyłącznie w pro.rp.pl.
