Prokuratorzy i sędziowie coraz rzadziej niesłusznie aresztują i skazują

Jan Cichocki, psycholog społeczny, tłumaczy, że po niesłusznym zatrzymaniu, skazaniu czy aresztowaniu trauma nie mija.

– Jeśli ktoś się pomylił raz, może i drugi, i trzeci – mówi. Dodaje, że tacy ludzie często tracą znajomych, bywa, że i rodzinę.

– Jeśli więc do takiej tragicznej pomyłki dojdzie, niech przynajmniej mają za co rozpocząć życie od nowa – uważa psycholog.

Przykłady kilku najgłośniejszych żądań w ostatnim czasie to: 20 tys. zł odszkodowania dla lekarza uniewinnionego od zarzutu łapówki, 11 tys. zł dla niesłusznie aresztowanego pod zarzutem wymuszenia rozbójniczego i 100 tys. zł dla kobiety, która przez 20 miesięcy siedziała w areszcie oskarżona o kierowanie zabójstwem swojego czteroletniego syna Michałka utopionego w Wiśle.

– Polska została zmuszona do tego, by racjonalnie korzystać z tymczasowego aresztowania. Wpłynął na to m.in. Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu, karząc nas wielokrotnie za nadużywanie tego środka. Spadająca liczba pomyłek może więc tylko cieszyć. Każdy niesłuszny areszt to jednak porażka wymiaru sprawiedliwości. Fakt, że sądy wyceniają zabraną wolność coraz hojniej, może świadczyć tylko o tym, że poważnie traktują konsekwencje, na jakie narazili obywatela, niesłusznie stosując ten środek – mówi adwokat Mikołaj Pietrzak, przewodniczący komisji praw człowieka przy Naczelnej Radzie Adwokackiej.