15 października 2026 r. Karol Nawrocki podpisał osiem ustaw. Wśród nich znalazły się nowelizacje przepisów dotyczących odnawialnych źródeł energii, prawa energetycznego oraz Prawa wodnego. Prezydent zaakceptował również zmiany w ustawach podatkowych, w tym dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych i prawnych, podatku akcyzowego oraz podatków i opłat lokalnych.
Podpis prezydenta uzyskały także nowelizacja ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym i ustawy o prawach konsumenta, a także zmiany w przepisach dotyczących rozwiązań służących realizacji ustawy budżetowej na 2026 r.
Jakie ustawy podpisał Karol Nawrocki
- Ustawę z dnia 4 września 2026 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym oraz ustawy o prawach konsumenta (numer druku sejmowego – 2799);
- Ustawę z dnia 4 września 2026 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (numer druku sejmowego – 2821);
- Ustawę z dnia 18 września 2026 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (numer druku sejmowego – 2837);
- Ustawę z dnia 18 września 2026 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym (numer druku sejmowego 2839);
- Ustawę z dnia 4 września 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo wodne (numer druku sejmowego 2866);
- Ustawę z dnia 4 września 2026 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2026 (numer druku sejmowego – 3028);
- Ustawę z dnia 18 września 2026 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (numer druku sejmowego – 3099);
- Ustawę z dnia 18 września 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (numer druku sejmowego 3102).
Głowa państwa zawetowała trzy ustawy
Prezydent Karol Nawrocki odmówił podpisania trzech ustaw. Pierwsza z nich to nowelizacja Kodeksu wyborczego (druk sejmowy nr 2670). Drugą jest ustawa o organach właściwych i postępowaniach w sprawach reklamy politycznej oraz odpowiedzialności za naruszenie obowiązków w tym zakresie (druk nr 2769).
Prezydent nie podpisał również ustawy o wykonywaniu orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (druk sejmowy nr 2271).
Co miało się zmienić w ustawie o wykonywaniu orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka
Obecnie wykonywanie przez Polskę orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (ETPC) reguluje zarządzenie premiera z 2007 r., które – jak wskazano w uzasadnieniu projektu – określa te kwestie jedynie szczątkowo. Ustawa przygotowana przez Senat miała usprawnić ten proces poprzez wprowadzenie ustawowych zasad współpracy instytucji publicznych, określenie ich obowiązków i terminów realizacji poszczególnych działań. Za koordynację odpowiadałby szef MSZ, który wyznaczałby podmioty zobowiązane do wykonania orzeczeń i monitorował postępy. Odpowiedzialność spoczywałaby nie tylko na właściwym ministrze, ale również na innych organach publicznych, jeśli realizacja wyroku należałaby do ich kompetencji.
Ustawa przewidywała konkretne terminy: dwa miesiące na przekazanie polskiego tłumaczenia wyroku i ewentualnego streszczenia, trzy miesiące od uprawomocnienia się orzeczenia na przedstawienie planu jego wykonania, a w przypadku konieczności zmiany prawa – rok na przygotowanie projektu odpowiedniego aktu normatywnego. Po zakończeniu działań należałoby sporządzić projekt raportu z wykonania wyroku. Według autorów projektu nowe przepisy były potrzebne ze względu na rosnącą liczbę orzeczeń ETPC przeciwko Polsce, których wykonanie się opóźnia. Wśród przyczyn wskazywano niewystarczającą współpracę instytucji publicznych oraz ograniczone narzędzia, jakimi dysponuje szef MSZ, by skutecznie koordynować ten proces.
Czytaj więcej
Włodzimierz Czarzasty przekonuje, że ustawa pozwalająca na blokowanie nielegalnych treści w internecie służy ochronie dzieci, a nie ograniczaniu wo...
Ustawa o reklamie politycznej. Jakich zmian chciał Sejm
Ustawa o organach właściwych i postępowaniach w sprawach reklamy politycznej, przygotowana przez Senat, miała określić, które instytucje w Polsce będą odpowiadały za stosowanie unijnego rozporządzenia z 2024 r. dotyczącego przejrzystości reklamy politycznej. Przepisy obejmują m.in. usługi reklamowe, sponsorów oraz zasady gromadzenia i publikowania informacji o reklamach. Jak argumentowali zwolennicy ustawy, współczesna reklama polityczna to nie tylko plakaty, ulotki i spoty, lecz także przekazy internetowe precyzyjnie kierowane do odbiorców za pomocą algorytmów i danych. Obywatele powinni mieć możliwość ustalenia, czy oglądają reklamę polityczną, kto za nią zapłacił i kto ją sponsoruje. Rozporządzenie nie obejmuje jednak co do zasady opinii politycznych ani treści redakcyjnych, za które odpowiada ich wydawca, chyba że za ich przygotowanie lub rozpowszechnianie przewidziano wynagrodzenie dla osób trzecich. Nie dotyczy również opinii politycznych wyrażanych we własnym imieniu.
Czytaj więcej
Koalicja 15 października będzie naciskać na prezydenta, aby podpisał kolejne kluczowe ustawy, w tym rządowy pakiet zmian podatkowych oraz tę dotycz...
Prezydent zawetował nowelę Kodeksu wyborczego zakładającą m.in. zmianę liczby posłów wybieranych w poszczególnych okręgach
Jedną z najważniejszych zmian przewidzianych w nowelizacji Kodeksu wyborczego, zawetowanej przez prezydenta Karola Nawrockiego, było przekazanie Państwowej Komisji Wyborczej kompetencji do corocznego określania liczby posłów wybieranych w poszczególnych okręgach. Obecnie podział ten jest zapisany w załączniku do Kodeksu wyborczego.
Zgodnie z nowymi przepisami PKW miała do 30 listopada każdego roku publikować obwieszczenie określające liczbę mandatów przypadających na poszczególne okręgi. W razie niewywiązania się przez Komisję z tego obowiązku decyzję podejmowałby Naczelny Sąd Administracyjny. Podstawą ustalania podziału mandatów miały być dane z Centralnego Rejestru Wyborców, według stanu na koniec trzeciego kwartału danego roku.
Nawrocki, uzasadniając weto w nagraniu opublikowanym na platformie X, przekonywał, że tak istotne zmiany w administracji wyborczej powinny być poprzedzone rzetelną analizą ich konsekwencji. Sprzeciwiał się również modyfikowaniu zasad wyborczych na rok przed wyborami parlamentarnymi oraz wywoływaniu w ten sposób niepotrzebnych napięć społecznych.
Prezydent argumentował, że nowelizacja zamiast utrwalić podział mandatów w ustawie, umożliwiałaby ich przesuwanie między okręgami na podstawie obwieszczeń PKW. Podkreślił przy tym, że reguły wyborcze, jako fundament demokracji, powinny być przejrzyste, stabilne i budzić zaufanie obywateli.
Nowelizację Sejm uchwalił 4 września 2026 r., a Senat przyjął ją pod koniec tego samego miesiąca.
