Rosjanie zamieszani w pucz w Czarnogórze

Poszukiwani za granicą uczestnicy zamachu nie są jednak Rosjanami – tych Serbom podobno udało się złapać. Ale na wieść o ich aresztowaniu 25 października do Belgradu przyleciał szef rosyjskiej Rady Bezpieczeństwa, generał Nikołaj Patruszew. Według serbskiej prasy i londyńskiego „Guardiana" po trzech dniach rozmów w zamian za odcięcie się Rosji od zamachowców wynegocjował deportowanie Rosjan. Oficjalnie zaprzeczał temu zarówno Kreml, jak i serbskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych.

Obecnie jednak czarnogórscy prokuratorzy drogą dyplomatyczną zwrócili się o przesłuchanie w sprawie zamachu dwóch Rosjan przebywających obecnie w Rosji – nie wiadomo, czy to są wcześniej deportowani, czy może kolejni podejrzani.

Podgorica nieoficjalnie mówi o „grupie rosyjskich nacjonalistów". Ale zdecydowanie temu zaprzeczają sami nacjonaliści. – Nie, to nie nasi ludzie. Raczej przeciwnicy – powiedział Władimir Basmanow, szef zdelegalizowanego rosyjskiego „Ruchu przeciw nielegalnej imigracji". – Szirokow i Popow mają związki z tymi, którzy walczyli w Donbasie (po stronie separatystów) – dodał.

Jak wynika z nieoficjalnych informacji, obaj Rosjanie byli pomysłodawcami, głównymi organizatorami zamachu i finansowali go. Ich bałkańskim partnerem był szef radykalniej organizacji „Serbskie wilki" Aleksandar Sindżelicz. To jemu 26 września w Moskwie dali 200 tysięcy euro na zakup broni, mundurów. Serb zobowiązał się też zapewnić wsparcie opozycyjnych manifestantów oraz znaleźć snajpera, który zastrzeli premiera.

Sindżelicz czuł się w Moskwie jak u siebie w domu. Chwalił się dobrymi kontaktami w rosyjskim Ministerstwie Obrony. Jak się okazało, werbował również serbskich ochotników do wspierania agresji na Krymie. Kilku jego podopiecznych w marcu 2014 roku patrolowało jedną z wjazdowych dróg do Sewastopola. Później miał formować oddział złożony z 250 ludzi do walki w Donbasie.

Według oficjalnej wersji spiskowców zdradził handlarz bronią z Kosowa, od którego chcieli kupić 50 automatów. Nieoficjalnie wiadomo, że władze w Podgoricy wsparła „bardzo silna zagraniczna służba specjalna", która nagrywała telefoniczne rozmowy zamachowców. A dysponowali oni aparatami o „podwyższonej ochronie danych".