Miejsce opodatkowania zależy od statusu podatnika

Zgodnie z przepisami obowiązującymi do końca 2009 r. świadczenie usług na ruchomym majątku rzeczowym było zasadniczo opodatkowane w miejscu fizycznego ich wykonania.

Dopiero spełnienie kilku dodatkowych warunków pozwalało przenieść miejsce opodatkowania tej usługi poza kraj, w którym została ona fizycznie wykonana. Od stycznia 2010 r. sposób opodatkowania usług na ruchomym majątku rzeczowym diametralnie się zmienił.

Jeżeli kontrahentami polskich usługodawców są:

- podmioty prowadzące działalność gospodarczą (czyli podatnicy w rozumieniu art. 28a) – to miejscem ich opodatkowania będzie zawsze kraj usługobiorcy będącego beneficjentem usługi lub jego stałego miejsca prowadzenia działalności (art. 28b znowelizowanej [link=http://www.rp.pl/aktyprawne/akty/akt.spr?id=172827]ustawy o VAT[/link]),

- niepodatnicy, czyli konsumenci – to na podstawie art. 28h pkt 2 znowelizowanej ustawy usługa jest opodatkowana w kraju faktycznego wykonaniu usługi.

[b]Od stycznia 2010 r. status usługobiorcy jest jedynym i wyłącznym kryterium warunkującym miejsce opodatkowania usługi. Nieistotne jest obecnie, czy towar wyjechał z Polski oraz w jakim terminie.[/b]

Nowe przepisy upraszczają zasady opodatkowania dla podatników świadczących usługi polegające na wykonywaniu pewnych czynności na rzeczach ruchomych. W obecnym stanie prawnym istotny jest wyłącznie status zagranicznego kontrahenta .

[ramka][b]Przykład[/b]

Polski podatnik prowadzi szwalnię żagli jachtowych na zlecenie zagranicznych kontrahentów (dostarczających tkaninę oraz nici). Jedno zlecenie (wykonanie usługi szycia) zostało wykonane dla duńskiego podatnika VAT 31 grudnia 2009 r. (aczkolwiek faktura została wystawiona w ciągu siedmiu dni).

Gotowe żagle będą przechowywane w magazynie usługodawcy do maja 2010 r.

Drugie zlecenie zostanie wykonane dla norweskiego kontrahenta (podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w Norwegii, ale nieposiadającego rejestracji na VAT w UE).