4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Heterycy alkoholicy
Klauzula sumienia" to płyta manifest – prowokacyjna i bezkompromisowa. Wywoła skrajne emocje, od szacunku po pogardę, w zależności od poglądów odbiorcy. Na swoim najnowszym albumie Maciej Maleńczuk nie oszczędza bowiem nikogo. Gorzko opisuje stan polskiego społeczeństwa. „Nowi Polacy, skąd wzięli się tacy? Nagle na tacy coś dostał pod nos i choć kołaczy nie ma bez pracy kołacze Polaczek i zasila trzos. Brzuch swój za darmo napełnia złą karmą, pcha się w kolejce po tani los. Za całą tą egzystencję marną jak psu każą dać mu głos. Daj głos dziewczyno, daj głos chłopaku". Od tych słów rozpoczyna się ta płyta. W kolejnych utworach bywa jeszcze mocniej.
„Szabada", choć autor zapewnia, iż „zbiór jest bzdur to", opowiada o kupczeniu depresją, medialnych kłamstwach i sprzedawaniu honoru. „Rycerz Maryi" zwraca uwagę na wybiórczą interpretację Starego Testamentu i niebezpieczeństwo samosądów spowodowanych wezwaniami do walki o przestrzeganie biblijnego porządku. W „Artysta – faszysta" Maleńczuk dopuszcza się ostrego personalnego ataku na pewnego posła, zarzucając mu, iż niegdyś „bredził o systemie w każdym niemal memie, aż honorowo dał komuś słowo i uderzył głową w narodowy ton". „Bum szaka laka", cytujące „Delicate" z repertuaru Terence Trent D'arby'ego, porusza temat ksenofobii, upodobania do kultury niskich lotów, nietolerancji i hipokryzji. „Głęboko gardzę każdym narkotykiem, jestem heterykiem i alkoholikiem".
Reklama
Plus Minus
„Limpopo”: Krokodyla nakarm mi luby
W „Limpopo” każdy z graczy zostaje groźnym zielonym gadem…
Plus Minus
„Islander: Wygnanie”: Europa po złej stronie
Dostajemy doświadczenie świata, w którym role ofiar i strażników zmieniają się szybciej niż w kalejdoskopie.
Plus Minus
„Slow Work. Jak pracować mniej i mądrzej”: W rytmie slow
Potrzebujemy nowego podejścia do pracy, które pozwoli nam działać skuteczniej, ale bez wyniszczającego tempa.
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Dagmara Woźniakowska: Lubię wyraźne zakończenia
Nawet najbardziej szokujące sceny, które mogą wydawać się nieprawdopodobne, mają swoje potwierdzenie w rzeczywis...
Plus Minus
„The Ballad of Wallis Island”: Wyspa smutków i radości
„Niektórych rzeczy nie da się odzyskać”, a skoro tak, to najwyższa pora ruszyć do przodu.
