Naprawdę nie jest tak, że mam chorobliwą przyjemność w krytykowaniu prezydium, a dokładniej przewodniczącego, wiceprzewodniczącego i sekretarza KEP. Ja naprawdę chętnie dałbym im spokój i milczał na temat ich dzieł. Jeśli tego nie robię, to dlatego, że ich kolejne listy jasno pokazują, że symboliczni zwierzchnicy Kościoła w Polsce nie mają żadnego pomysłu na jego przyszłość, a jedyne, co potrafią, to powtarzanie wciąż tej samej, niezmiennej śpiewki.