Dwadzieścia lat temu ambitna, młoda dziennikarka Andy Sachs, grana wówczas przez znaną głównie z młodzieżowego serialu „Luzik Guzik” oraz disneyowskich „Pamiętników księżniczki” Anne Hathaway weszła do gabinetu Mirandy Priestly, mającej twarz legendarnej już wtedy Meryl Streep. Miranda jest wówczas w szczycie potęgi. Własnej i magazynu „Runway”, którym kieruje. Wzorowana na potężnej naczelnej „Vogue” Annie Wintour, Priestly jest kwintesencją sukcesu, jaki trzeba mieć na Manhattanie. Aby przetrwać na szczycie trzeba być bezwzględnym, twardym i płaci się za to ogromną osobistą cenę. Dwie dekady później Sachs znów wchodzi do gabinetu Mirandy, która nadal jest ikoną, ale gasnącą w erze nowych mediów, które niespecjalnie oglądają się na magazyny mody. Sachs jest już uznaną dziennikarką (tak, jak nagrodzona Oscarem za „Nędzników” Hathaway jest uznaną aktorką), która też zostaje przez świat mediów wypluta. Teraz rządzą algorytmy, a nie dobre pióro.