Fragment książki Bartłomieja Gajosa „Historia, która zabija. Polityka historyczna putinowskiej Rosji”, która ukazała się nakładem wydawnictwa Prześwity, Warszawa 2026

Anegdota głosi, że w październiku 1870 roku w trakcie wojny francusko-pruskiej przyszły prezydent III Republiki Francuskiej Adolphe Thiers spotkał w Wiedniu niemieckiego historyka Leopolda von Rankego. Znienawidzony przez Prusy Napoleon III już nie sprawował władzy we Francji. To zmotywowało Thiersa do zadania Rankemu pytania: „Z kim po obaleniu cesarza Niemcy prowadzą wojnę?”. „Z Ludwikiem XIV” – miał odpowiedzieć jego rozmówca. Ranke, jak na wybitnego historyka przystało, doskonale wiedział, co mówi. To za panowania Króla Słońce Ludwika XIV (1643–1715) Alzacja stała się częścią Francji (1648). Stanowiła ona wówczas część Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Niemal 200 lat później kontekst polityczny i społeczny był jednak diametralnie inny. Kiedy Ranke wypowiedział swoje słowa, Prusy chciały zjednoczyć naród niemiecki. Najlepiej w granicach historycznych. Dlatego Alzacja była tak istotna dla Berlina i należało pośmiertnie pokonać Ludwika XIV.