Największe wrażenie zrobił na mnie przede wszystkim Radek Rak i obie jego „Agle” – „Alef” i „Aurora”. Powieści magiczne w sposób, który kradnie czas i pozwala się zanurzyć po czubek głowy w świecie przecudnej wyobraźni Radka. A w ramach odświeżania sobie klasyki czytam serię antologii „Don Wollheim proponuje” z lat 1985–1989. Niektóre z tych opowiadań zestarzały się mocno, ale część trzyma nadal poziom dobrego, solidnie napisanego s.f.