Jest sobota, 10 września 1932 roku. Warszawa. W Belwederze marszałek Józef Piłsudski przyjmuje szefa sztabu armii USA Douglasa MacArthura. Z jednej strony stoi rewolucjonista, który stał się europejskim mężem stanu, pogromca bolszewików z 1920 r. i dyktator o niezwykłym wyczuciu geopolitycznym, z drugiej najmłodszy generał major w dotychczasowej historii amerykańskich sił zbrojnych, zdobywca Medalu Honoru, człowiek, który kilka miesięcy wcześniej rozpędził w Waszyngtonie weteranów próbujących zorganizować w USA czerwoną wersję faszystowskiego marszu na Rzym. MacArthur płynął specjalnie na to spotkanie przez cztery miesiące statkiem. Co było warte takiego wysiłku?