4 zł tygodniowo przez rok!
Wybierz roczny dostęp RP.PL i zyskaj dostęp do The New York Times!
Oferta dotyczy subskrypcji rocznej autoodnawialnej. Możesz anulować subskrypcję w dowolnym momencie.
Kliknij i poznaj szczegóły.
Neapol, Herling i futbol
Neapolitańczycy są jak polscy górale, jak pokochają, to na zawsze; jak zobaczą, że ktoś ich szanuje, a nawet podziwia, odpłacą tym samym, a nawet z nawiązką.
Gustaw Herling-Grudziński na stałe osiadł w Neapolu w 1955 r. Mieszkał tam przez 45 lat, do końca życia.
Nikt nie ma za złe gówniarzom, którzy całe lato na placyku obok Teatro di San Carlo walą w piłkę nożną. I to walą tak, że wszystko wokół drży. Ale ani policjant, ani karabinier słowa nie powie, bo z zapartym tchem ogląda mecz amatorów.
Żelazna brama zamknięta była na cztery spusty. Na dziedzińcu żadnego papierka. Wspaniałe palmy otaczały pałacyk, na którego dziedzińcu stało zaparkowane niebieskie ferrari.
Po chwili podeszła do nas kobieta, która dosyć głośno rozmawiała z przyjaciółmi. – Państwo z Polski? Chcecie zobaczyć tablicę? – Jasne. – Pani Marty niestety nie ma. Gdyby była, moglibyście zobaczyć pokój Herlinga, a tak pokażę wam tylko sień i drzwi do pracowni na parterze.
Pozostało jeszcze 97% artykułu
Reklama
