Gustaw Herling-Grudziński na stałe osiadł w Neapolu w 1955 r. Mieszkał tam przez 45 lat, do końca życia.
Nikt nie ma za złe gówniarzom, którzy całe lato na placyku obok Teatro di San Carlo walą w piłkę nożną. I to walą tak, że wszystko wokół drży. Ale ani policjant, ani karabinier słowa nie powie, bo z zapartym tchem ogląda mecz amatorów.
Żelazna brama zamknięta była na cztery spusty. Na dziedzińcu żadnego papierka. Wspaniałe palmy otaczały pałacyk, na którego dziedzińcu stało zaparkowane niebieskie ferrari.
Po chwili podeszła do nas kobieta, która dosyć głośno rozmawiała z przyjaciółmi. – Państwo z Polski? Chcecie zobaczyć tablicę? – Jasne. – Pani Marty niestety nie ma. Gdyby była, moglibyście zobaczyć pokój Herlinga, a tak pokażę wam tylko sień i drzwi do pracowni na parterze.
Skorzystaj z promocji wakacyjnej i zyskaj dodatkowe drukowane magazyny: Nauka i Historia.
Twoje rzetelne i obiektywne źródło najważniejszych informacji z Polski i ze świata.
Promocja dotyczy subskrypcji RP.PL na rok.
