Niedawno uczestniczyłam w obradach jury pewnego konkursu dla młodych (górna granica wieku 35 lat) artystów. Wbrew notorycznie powtarzanym zapewnieniom, że sędziowie ustalili werdykt po długich i burzliwych obradach – tym razem odsiew nastąpił bezkonfliktowo. Szybko wyeliminowaliśmy twory wtórne, pretensjonalne, bezmyślne. Oczyściliśmy pole dla okazów szlachetnych, z których – również zgodnie – wyłoniliśmy laureatów.

Ta robota przypomniała mi... odchwaszczanie.

Pierwszą lekcję pielenia odebrałam u ciotki.