Tak jak Kanaan, Egipt i Babilon to dla każdego czytelnika Biblii coś więcej niż terminy z geografii historycznej Bliskiego Wschodu, tak Syberia jest w polskich uszach obszarem bardziej nawet symbolicznym niż Tatry, Wisła, a nawet, kto wie, Litwa. To miejsce zsyłki, ziemia przeklęta, lodowy krąg piekła: miejsce kaźni kolejnych pokoleń, począwszy od konfederatów barskich aż po jeńców obławy augustowskiej. Jedni wspomną na śmierć Ellenai w „Anhellim", drudzy na Herlinga, inni na relacje sierot, które zdołały wyjść z domu niewoli z armią Andersa: wszyscy pomyślą o sucharach, bałandzie, szkorbucie i naszej polskiej bezradności wobec dróg białych jak piekło.