4 zł tygodniowo przez rok !
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Autentyczne dziennikarstwo na cały rok.
Kliknij i poznaj szczegóły oferty
Reklama
Kurdowie. Zdradzony lud pustyni
Kurdowie wiernie pomagali Stanom Zjednoczonym w zniszczeniu ostatnich ognisk światowego terroryzmu na Bliskim Wschodzie. Gdy cel osiągnięto, przestali być potrzebni. Ale dla nich to wcale nie koniec walki o wolny Kurdystan.
Hewrin Chalaf była szefową kurdyjskiej partii Przyszłość Syrii. Zamordowali ją brutalnie protureccy bojówkarze. Rząd w Ankarze skomentował jej śmierć lakonicznym stwierdzeniem o „neutralizacji terrorystki”. Na zdjęciu rzymski protest przeciwko tureckiej inwazji na północną Syrię, rozpoczętej po decyzji o wycofaniu wojsk USA z tego regionu
Nie wiadomo, jak zginęła Hewrin Chalaf. W takich przypadkach trudno jest dociec szczegółów. Niezależne źródła podają, że została zgwałcona, ukamienowana, a po śmierci ucięto jej głowę. Protureccy bojówkarze nierzadko tak właśnie postępują ze schwytanymi Kurdyjkami, ale tym razem nie sposób tego potwierdzić, gdyż kobietę pochowano bez obdukcji. Wiadomo tylko, że samochód, którym jechała z Al-Kamiszli do oblężonego Manbidżu, został ostrzelany serią z peemu. Wszystkich ośmiu mężczyzn z jej eskorty zabito od razu, ten moment widać na dostępnym filmie. Na innym filmie Hewrin Chalaf leży, już nieżywa, w śmieciach na poboczu drogi. Jej kruczoczarne włosy, brwi i rzęsy przysypał pył pustyni. Kamerzysta trąca ją nogą i mówi: „Oto ciało świni".
Pozostało jeszcze 95% artykułu
Reklama
Plus Minus
„Limpopo”: Krokodyla nakarm mi luby
W „Limpopo” każdy z graczy zostaje groźnym zielonym gadem…
Plus Minus
„Islander: Wygnanie”: Europa po złej stronie
Dostajemy doświadczenie świata, w którym role ofiar i strażników zmieniają się szybciej niż w kalejdoskopie.
Plus Minus
„Slow Work. Jak pracować mniej i mądrzej”: W rytmie slow
Potrzebujemy nowego podejścia do pracy, które pozwoli nam działać skuteczniej, ale bez wyniszczającego tempa.
Plus Minus
Gość „Plusa Minusa” poleca. Dr hab. Dagmara Woźniakowska: Lubię wyraźne zakończenia
Nawet najbardziej szokujące sceny, które mogą wydawać się nieprawdopodobne, mają swoje potwierdzenie w rzeczywis...
Plus Minus
„The Ballad of Wallis Island”: Wyspa smutków i radości
„Niektórych rzeczy nie da się odzyskać”, a skoro tak, to najwyższa pora ruszyć do przodu.
