Z tego artykułu dowiesz się:
- Gdzie i kiedy zaprezentowano skamieniałość znalezioną w Peru?
- Do której rodziny należy odkryty w Peru gatunek i jakie ma znaczenie ewolucyjne?
- Jakich informacji na temat dawnego środowiska Peru dostarcza skamieniałość?
Oficjalna prezentacja skamieniałości zorganizowana została przez Instytut Geologii, Górnictwa i Metalurgii (Instituto Geológico, Minero y Metalúrgico, Ingemmet) 17 września w ramach obchodów Narodowego Dnia Geologii. Wydarzenie odbyło się w siedzibie głównej instytutu w ramach wystawy „Historia Ziemi opowiedziana przez skamieniałości i skały”. Tematowi poświęcony został specjalny komunikat prasowy z 17 września zamieszczony na stronie internetowej Ingemmet.
Czytaj więcej
Naukowcy badający skamieniałość nosorożca sprzed około 21-24 milionów lat, znalezioną w kraterze Haughton na wyspie Devon w Nunavut w Kanadzie, ogł...
Skamieniałość sprzed 8–10 milionów lat przypominająca delfina odkryta w Peru
Skamieniałość Lomacetus sp została odkryta w lipcu tego roku na pustyni Ocucaje w regionie Ica w południowym Peru, między Andami a Oceanem Spokojnym. Pustynia ta znana jest z ważnych odkryć archeologicznych i paleontologicznych. Jej obszar stanowił dawniej część Oceanu Spokojnego. Odkrycia dokonano w warstwach morskich formacji Pisco, jednostki geologicznej znanej na całym świecie z wyjątkowego bogactwa paleontologicznego.
Wiek skamieniałości szacowany jest na 8–10 milionów lat, co odpowiada późnemu miocenowi.
Skamieniałość należy do rodziny Phocoenidae, grupy morświnów popularnie zwanych „świnkami morskimi”. Rodzina ta składa się obecnie z siedmiu gatunków i jest uważana za grupę siostrzaną delfinów oceanicznych (Delphinidae), co jeszcze bardziej podkreśla ewolucyjne znaczenie prezentowanego okazu. Gatunek Lomacetus sp. jest dalekim krewnym współczesnego Phocoena spinipinnis, znanego jako „morświn kolczasty”, który zamieszkuje Morze Peruwiańskie.
Skamieniałość wyróżnia się częściowo kompletnym szkieletem, który obejmuje czaszkę, kręgi szyjne, piersiowe i lędźwiowe, żebra oraz obie kości ramienne. Taki stopień zachowania sprawia, że jest to jedna z najbardziej niezwykłych skamielin morświnów w Ameryce Południowej i pierwsza znaleziona w Peru.
Jak wynika ze wstępnych badań, Lomacetus sp. zamieszkiwał płytkie wody w pobliżu wybrzeża, współistniejąc z innymi gatunkami przodków dzisiejszych delfinów rzecznych. Prawdopodobnie żywił się małymi rybami, takimi jak sardynki.
Skamieniałość odkryta w Peru dostarcza cennych informacji
W trakcie prezentacji skamieniałości specjaliści z dziedziny paleontologii podkreślili, że jej odkrycie znacznie wzbogaca wiedzę na temat bioróżnorodności morskich skamieniałości z okresu kenozoiku w Peru. Jednocześnie pozycjonuje ten kraj jako regionalny punkt odniesienia w badaniach nad skamieniałościami morświnów.
Skamieniałość odkryta na pustyni Ocucaje jest obecnie badana przez zespół Ingemmet Paleontology. Naukowcy chcą ustalić, czy należy ona do gatunku Lomacetus ginsburgi, czy też jest nowym, jeszcze nieopisanym gatunkiem. Odkrycie to może stanowić znaczący wkład w paleontologię.
„Niezwykłe znaczenie naukowe” skamieniałości
Na wystawie obok Lomacetus sp. zaprezentowano również inną skamieniałość o dużym znaczeniu: pierwszy gatunek z rodzaju Phragmolites lissoni odnotowany w Peru, który żył około 450 milionów lat temu. Skamieniałość, przypominająca ślimaka morskiego, ma muszlę o średnicy 16 mm, ozdobioną licznymi wystającymi płytkami o falistych krawędziach. Nazwa Phragmolites lissoni stanowi hołd dla Carlosa Lissóna Beingolei (1868–1947), uważanego za ojca peruwiańskiej geologii.
„Obie skamieniałości […] mają niezwykłe znaczenie naukowe, ponieważ pozwalają określić wiek geologiczny warstw skalnych, odtworzyć dawne ekosystemy, zrozumieć dawną bioróżnorodność oraz przeanalizować warunki klimatyczne i geograficzne, które kształtowały terytorium Peru przez miliony lat” – podkreślił w swoim komunikacie Ingemmet.
