Wojewoda lubelski zaskarżył uchwałę Rady Gminy Dzwola w sprawie zasad lokalizacji miejsc sprzedaży, podawania i spożywania napojów alkoholowych na terenie gminy. Zakwestionował zapis, że miejsca te nie mogą się znajdować w najbliższej okolicy szkół, kościołów, cmentarzy, a także posługiwanie się w uchwale pojęciem „najbliższa okolica" ze wskazaniem, że należy je rozumieć w świetle ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Zdaniem wojewody rada nie może się odwoływać do wieloznacznego pojęcia „najbliższa okolica", ale powinna je sprecyzować. Przypomniał, że zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości „najbliższa okolica" punktu sprzedaży napojów alkoholowych to obszar mierzony od granicy obiektu, zamknięty trwałą przeszkodą o charakterze faktycznym, taką jak krawędź jezdni, zabudowa, która ze względu na swój charakter uniemożliwia dostęp oraz kontakt wzrokowy i głosowy, mur bez przejść i ciek wodny bez bliskich przepraw.
Gdy nie ma dróg, rada musi inaczej określić dystans między punktami sprzedaży alkoholu
Tymczasem z regulacji przyjętej w uchwale wynika, że miejsca oferujące alkohol mogą się znajdować w odległości np. 1 m, 10 m lub 100 m od obiektu chronionego w zależności od położenia przeszkody, o której mowa w ustawowej definicji pojęcia „najbliższa okolica".
Zdaniem wojewody odległości między punktami sprzedaży alkoholu a obiektami chronionymi powinny być ustalane nie na podstawie nieostrego sformułowania, lecz obiektywnych mierników odległości, którymi są m.in. osie dróg publicznych bądź krawędzie jezdni łączących obiekty chronione z miejscami sprzedaży lub podawania napojów alkoholowych. Jeśli zaś między nimi nie ma dróg publicznych, rada gminy powinna przewidzieć inny, weryfikowalny sposób mierzenia tej odległości.
Rada gminy w odpowiedzi na skargę wojewody podnosiła, że art. 12 ust. 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości nie precyzuje, w jaki sposób należy określać zasady lokalizacji miejsc sprzedaży alkoholu. W szczególności nie wskazuje, że należy wprowadzić zapisy o odległości określone w metrach lub precyzyjnie wskazać obszar, na którym obowiązuje zakaz usytuowania tych punktów.
Zwróciła ponadto uwagę, że użyte w uchwale określenie „najbliższa okolica" odsyła do sformułowania zawartego w art. 21 pkt 1 wspomnianej ustawy, a ten sam zwrot w stosunkach przestrzennych oznacza „znajdujący się bardzo blisko".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie podzielił pogląd wojewody i stwierdził nieważność uchwały (sygnatura akt III SA/Lu 131/11)
. Podkreślił, że
uchwała rady gminy nie może zawierać w sobie powtórzenia regulacji ustawowych ani ograniczać się do prostego odesłania do nich.
Powinna być kompletna treściowo, czytelna i zrozumiała, tak by organy stosujące jej zapisy podczas wydawania stosownych aktów administracyjnych (decyzji, zezwoleń, opinii) nie miały wątpliwości dotyczących interpretacji przepisów uchwały. Tymczasem brak określenia odległości punktów sprzedaży i podawania alkoholu od miejsc chronionych może prowadzić do różnego ich pojmowania i stosowania przez organy administracji.
Zobacz
»
»
»
