W przyspieszonym tempie uczymy się wojny, obserwując każdego dnia okrucieństwa, jakie przyniosła rosyjska agresja na Ukrainę. Wojna to nie tylko zabici, ranni i tłumy uchodźców. Jej złowrogim odpryskiem są także niebezpieczeństwa, jakie czyhają na przestraszonych, bezbronnych ludzi, którzy w obawie o swoje życie opuścili swoje domy, by znaleźć bezpieczne schronienie w Polsce.
Otwarte serca Polaków, pospolite ruszenie z pomocą sprawiły, że uchodźcom – głównie kobietom i dzieciom – można zapewnić standardy w miarę normalnego życia: dach nad głową, żywność, transport.
Niestety, wojna przyciąga też ludzkie kanalie, które bezbronność i zagubienie uciekinierów chcą wykorzystywać w nieludzki sposób. Dla nich młode kobiety i dzieci są dochodowym towarem, który można spieniężyć w domach publicznych lub jako łup dla pedofilskich siatek.
O pojawiających się tego rodzaju zagrożeniach na polskiej granicy informował już przedstawiciel ONZ. Również ze strony polskich służb padły deklaracje, że zarówno Straż Graniczna, jak i policja są przeszkolone w tego rodzaju sprawach i zachowują czujność. Pytanie, czy to wystarczy. Czy zajęci odprawianiem tysięcy uchodźców dziennie pogranicznicy i policjanci są w stanie skutecznie likwidować pojawiające się zagrożenia. Zwłaszcza gdy kryją się one często pod płaszczykiem pomocy.
Dlatego rząd powinien przedsięwziąć dalekosiężne kroki wykraczające poza uspokajające hasło „policja jest przeszkolona”. Chodzi zarówno o współpracę transgraniczną ze służbami z innych krajów, jak też monitorowanie na terytorium Polski przestępczych grup. Równie istotna jest też akcja informacyjna i uruchomienie infolinii do zgłaszania zagrożeń.
