Kucharczyk: Klimatyczny paradoks. Czyli co niechcący zawdzięczamy Trumpowi

„Rzeźnia” – tak pieszczotliwie określany był pociąg do Zagórza, którym dwie dekady temu jeździłam z przyjaciółmi w Bieszczady. Zawsze absurdalnie opóźniony. Tak przepełniony, że niejednokrotnie wsiadało się do niego oknem. Wielogodzinna podróż na lepiącej się z brudu podłodze, w korytarzu przy niedziałającej toalecie i tak była rozpatrywana w kategoriach sukcesu. Bo przecież udało się wsiąść i dojechać. Warunki podróży były kwestią drugorzędną, można by nawet rzec – pomijalną.