Kobieta, w trakcie trwania związku małżeńskiego, podczas nieobecności męża, który przebywał za granicą zakupiła nieruchomość. Mężczyzna był przekonany, że nieruchomość weszła w skład majątku wspólnego małżonków. Kobieta sprzedała zabudowaną nieruchomość swojej matce, a ta ponownie przeniosła własność na swoją córkę w drodze darowizny.
Na skutek postępowania o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym mąż kobiety, która zakupiła nieruchomość został wpisany do księgi wieczystej nieruchomości, jako współwłaściciel na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej.
Sąd I instancji wskazał, że kobieta w żaden sposób nie udowodniła jakoby nabyła nieruchomość za środki pochodzące z majątku odrębnego.
Sąd uznał, że oświadczenie złożone przez pozwaną przy umowie sprzedaży nie przesądzało jednoznacznie niniejszej kwestii.
Sprawa trafiła do sądu II instancji, który stwierdził, że umowy zawarte przez pozwaną ze swoją matką były pozorne.
Kobieta złożyła skargę kasacyjną od wyroku.
Sąd Najwyższy rozpoznając sprawę uznał zasadność jej zarzutu, jakoby Sądy wcześniejszych instancji nie uwzględniły faktu prawomocnego rozwiązania małżeństwa stron przez rozwód.
Rozstrzygnięcie, w którym Sądy obu instancji uznały, że nieruchomość stanowi przedmiot wspólności majątkowej małżonków, było więc wadliwe.
Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym polega na doprowadzeniu jej treści do aktualnego stanu prawnego, a nie do takiego, który wprawdzie istniał w przeszłości.
Sąd Najwyższy stwierdził jednak przede wszystkim nieprawidłową legitymację procesową po stronie kobiety.
W sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym legitymowanym biernie jest bowiem podmiot, który jest aktualnie wpisany w księdze wieczystej.
W niniejszej sprawie zatem w postępowaniu winna brać udział także matka kobiety, ponieważ ważność umów, których była stroną, ma znaczenie dla rozstrzygnięcia żądania.
Wyrok Sądu Najwyższego z 7.03.2017 r., sygn. akt II CSK 248/16
