Tego rodzaju powiązań nie zaobserwowano przy innych aktywnościach siedzących, co wskazuje, że to, co robimy podczas siedzenia, może mieć większe znaczenie niż dotychczas sądzono.
Czytaj więcej
Czy po twarzy można odgadnąć czyjeś imię? Okazuje się, że częściej, niż podpowiadałby ślepy traf. Badacze, łącząc testy z udziałem ludzi i algorytm...
Naukowcy zbadali wpływ oglądania telewizji na mózg
Naukowcy przeanalizowali dane dotyczące 1 712 osób dorosłych w wieku średnio 53 lat, które w latach 1987–1989 wzięły udział w „Atherosclerosis Risk in Communities” (ARIC). To długoterminowe badanie populacji Stanów Zjednoczonych, którego celem jest analiza stanu zdrowia układu sercowo-naczyniowego i mózgu.
Uczestników badania zapytano, jak często – w skali od „nigdy/rzadko” do „bardzo często” – oglądają telewizję w czasie wolnym oraz ile czasu w ciągu dnia pracy spędzają w pozycji siedzącej. Następnie ponad 20 lat później te same osoby przeszły rezonans magnetyczny mózgu.
Wyniki badania opublikowano 10 lipca w czasopiśmie naukowym „Alzheimer's and Dementia: Journal of the Alzheimer's Association”.
Czytaj więcej
Naukowcy dowiedli, że narażenie na wysokie temperatury w okresie ciąży i wczesnego niemowlęctwa może wpływać na rozwój mózgu dzieci poprzez wolniej...
Częste oglądanie telewizji wiąże się ze zmniejszoną objętością tych obszarów mózgu
Okazało się, że u osób oglądających telewizję „bardzo często” zaobserwowano rozległe różnice strukturalne w obrębie mózgu w porównaniu z uczestnikami, którzy w odpowiedzi na pytanie, jak często oglądają telewizję, odpowiedzieli „nigdy” lub „rzadko”.
U osób deklarujących „bardzo częste” oglądanie telewizji badacze stwierdzili zmniejszoną objętość obszarów związanych z wczesnymi objawami choroby Alzheimera oraz większą liczbę obszarów o hiperintensywności w istocie białej, co wskazuje na chorobę małych naczyń krwionośnych mózgu związaną z pogorszeniem funkcji poznawczych i demencją. U tych uczestników zaobserwowano również mniejszą objętość płatów potylicznych i czołowych – obszarów związanych z przetwarzaniem bodźców wzrokowych i funkcjami wykonawczymi.
Naukowcy zaobserwowali, że różnice te utrzymywały się nawet po uwzględnieniu takich czynników, jak aktywność fizyczna, cukrzyca, wskaźnik masy ciała, palenie tytoniu i spożywanie alkoholu.
Badacze zauważyli również, że osoby, które deklarowały spędzanie dużej ilości czasu w pozycji siedzącej w pracy, miały większe płaty czołowe i potyliczne, a także mniejszą objętość hiperintensywności istoty białej. To natomiast wskazuje na lepszą kondycję mózgu niż u osób, które siedzą przed telewizorem. Według autorów badania może to wynikać z faktu, że wiele prac siedzących wymaga stymulacji intelektualnej.
Ponadto analiza skanów MRI wykazała, że większość zmian w mózgu – zarówno spowodowanych oglądaniem telewizji, jak i pracą siedzącą – wystąpiła u mężczyzn.
Czytaj więcej
Japońscy naukowcy wskazują, że kontakt z kulturą może spowalniać starzenie. Przeprowadzone przez nich badanie dowiodło, że wiek fizjologiczny osób...
Czas zmienić zalecenia dotyczące siedzącego trybu życia
Autorzy najnowszego badania podkreślają, że to, co robimy w pozycji siedzącej, może mieć znacznie większe znaczenie niż dotychczas sądzono.
– Przez lata skupialiśmy się na tym, ile czasu ludzie spędzają w pozycji siedzącej. Nasze odkrycia sugerują, że powinniśmy również zwracać uwagę na to, co robią, siedząc – podkreślił David Raichlen, jeden z autorów badania cytowany w komunikacie USC Dornsife College of Letters, Arts and Sciences.
Naukowcy zauważają również, że warto zmienić podejście do zaleceń zdrowotnych dotyczących siedzącego trybu życia. Na przykład lekarze mogliby zalecać pacjentom nie tylko więcej ruchu, lecz także ograniczenie czasu spędzanego przed telewizorem i wybieranie czynności wymagających wysiłku umysłowego, gdy siedzą.
– Często zachęcamy społeczeństwo, aby nie spędzało zbyt dużo czasu w pozycji siedzącej, jednak eksperci powinni być może rozszerzyć to zalecenie tak, by obejmowało czynności wykonywane w pozycji siedzącej, ponieważ wydaje się, że mają one wyraźny wpływ na zdrowie mózgu – powiedział Natan Feter, jeden z autorów badania.