Naukowcy wykazali w nim, że ewolucja zmieniła przeznaczenie dawnych cech stabilizujących dłoń na ziemi podczas chodu. Na przestrzeni milionów lat cechy te stały się podstawą do rozwinięcia niezwykłej zręczności manualnej, która pozwoliła nam tworzyć zaawansowane narzędzia.
Czytaj więcej
Naukowcy znaleźli dowód na najstarszy znany przypadek interwencji stomatologicznej w historii przodków człowieka. To ząb neandertalczyka sprzed 59...
Czy nasi przodkowie chodzili wykorzystując knykcie?
Badacze starali się znaleźć odpowiedź na pytanie, czy nasi przodkowie chodząc wspierali się knykciami (kostkami dłoni), zanim wykształcili zdolność do stania w pozycji wyprostowanej. Szukali wskazówek dotyczących naszej ewolucyjnej przeszłości w anatomii nadgarstków. W tym celu porównywali nasze nadgarstki z nadgarstkami innych żyjących naczelnych, które charakteryzują się różnymi stylami poruszania się, w tym chodzeniem na knykciach (jak szympansy i goryle) oraz chodzeniem na płaskich dłoniach (jak kapucynki i makaki).
Rozróżnienie stylów poruszania, jak podkreślają naukowcy, było kluczowe. Chodzenie na knykciach i chodzenie w pozycji wyprostowanej mają bowiem wspólną cechę. W obu przypadkach nadgarstek nie jest wygięty do tyłu. Natomiast w przypadku chodzenia na płaskich dłoniach nadgarstek obciążany jest przy każdym kroku. Gdyby nasi przodkowie chodzili w ten sposób, ich szkielety miałyby zupełnie inną budowę od naszych.
Czytaj więcej
Podobnie jak w wielu innych dziedzinach nauki, także w archeologii funkcjonują tzw. tematy wiecznie żywe, np. egipskie piramidy, Pompeje, kamienny...
Naukowcy przeanalizowali 2037 kości nadgarstka należących m.in. do wymarłych gatunków. Niektóre zrekonstruowali cyfrowo
Naukowcom trudno było jednak sprawdzić wspomnianą tezę na podstawie badań nadgarstków skamieniałości hominidów. Nadgarstek jest bowiem złożonym układem stawowym, w którym znajduje się osiem lub dziewięć połączonych ze sobą kości. Tymczasem w większości dotychczasowych badań analizowano zaledwie jedną lub dwie kości jednocześnie.
Aby uporać się ze wspomnianym problemem, naukowcy przeprowadzili cyfrową rekonstrukcję wyglądu zewnętrznego 2037 kości nadgarstka należących do wielu żyjących i wymarłych gatunków, w tym małp i małp człekokształtnych. Wykorzystali do tego tomografię komputerową oraz laserowe skanowanie powierzchni 3D. Następnie, aby zarejestrować nacisk mechaniczny wywierany na nadgarstek podczas ruchu, przekształcili każdą kość w cyfrowy model 3D o wysokiej rozdzielczości.
Wyniki badania opublikowali w czasopiśmie „Proceedings of the Royal Society B”.
Czytaj więcej
Naukowcy sprawdzili, czy sposób, w jaki pacjenci z przewlekłymi chorobami płuc widzą swoją chorobę, może pomóc w ocenie jakości ich życia. Pomocne...
Ludzie mogli wyewoluować od przodków poruszających się na knykciach
Okazało się, że kości nadgarstka człowieka przypominają znacznie bardziej kości nadgarstka afrykańskich małp człekokształtnych poruszających się na knykciach niż jakiejkolwiek innej grupy naczelnych. Ponadto ludzkie nadgarstki posiadają cechy, które u innych naczelnych pomagają stabilizować nadgarstek podczas chodu na knykciach, w tym zrośnięcie się kości łódeczkowatej i kości środkowej – dwóch kości znajdujących się po stronie kciuka.
– Jeśli te cechy zachowały się w naszej linii ewolucyjnej, to z pewnością nie dlatego, że chodzimy na knykciach – zauważyła Laura Hunter, jedna z autorek badania cytowana przez serwis science.org.
Zdaniem naukowców ewolucja zmieniła przeznaczenie powstałych w wyniku chodzeniu na knykciach cech nadgarstka. Cechy, które u naszych dalekich przodków stabilizowały nadgarstek podczas przemieszczania się, stały się podstawą pod adaptacje, które pozwoliły naszym nadgarstkom na zręczne manipulowanie przedmiotami.
Nie stało się to oczywiście od razu. Tego rodzaju transformacja zachodziła stopniowo przez miliony lat. Specyficzne cechy nadgarstka, powiązane z wytwarzaniem bardziej zaawansowanych narzędzi — zestaw zmian po stronie kciuka, uznanych za charakterystyczne dla człowieka — zaczęły występować dopiero u późniejszych przedstawicieli hominidów. Cechy te występują zarówno u ludzi współczesnych, jak i u neandertalczyków, co sugeruje, że sięgają one co najmniej do wspólnego przodka obu tych gatunków hominidów, czyli ponad 550 000 lat temu.
Autorzy badania podkreślają, że wyniki ich pracy dostarczają kluczowych danych pozwalających zrozumieć anatomię nadgarstka w długiej perspektywie ewolucji naczelnych i człowieka. Przyszłe badania nad powiązaniem konkretnych ruchów nadgarstka z zachowaniami związanymi z użyciem narzędzi mogą natomiast pomóc wyjaśnić, kiedy i dlaczego pojawiły się poszczególne adaptacje.
