Mamutaki zamieszkiwały Madagaskar i wyginęły około tysiąc lat temu. Ptaki te miały do 3 metrów wysokości i ważyły nawet ponad 700 kg. Największym przedstawicielem tego rzędu miał być Vorombe titan.
Naukowcy długo uważali, że mamutaki - podobnie jak większość gatunków z grupy bezgrzebieniowców, były aktywne głównie w dzień i miały dobry wzrok. Do bezgrzebieniowców należą m.in. strusie, emu czy kazuary.
Najnowsze badania wykazują jednak, że mamutaki - podobnie jak ich najbliżsi żyjący krewni, czyli kiwi - były praktycznie niewidome i prowadziły głównie nocny tryb życia.
W ramach badania nad mamutakami zespół badaczy z Uniwersytetu Teksasu w Austin cyfrowo zrekonstruował czaszki dwóch gatunków mamutaków posługując się skanami znalezionych na Madagaskarze skamielin. Ponieważ czaszki ptaków mocno przylegały do ich mózgów, badacze byli w stanie wywnioskować jaki był kształt mózgu ptaków.
W wyniku rekonstrukcji badacze ustalili, że część mózgu odpowiedzialna u ptaków za widzenie u obu gatunków mamutaków, których czaszki zrekonstruowano, była bardzo niewielka - podobnie jak u kiwi. W praktyce - jak czytamy w omówieniu badania - u jednego z tych gatunków część ta w ogóle nie występowała. To oznacza, że mamutaki miały bardzo słaby wzrok (w praktyce były niemal całkowicie ślepe), co sugeruje, że prowadziły nocny tryb życia.
Rekonstrukcja wykazała też, że mamutaki miały mocno rozwiniętą część mózgu odpowiedzialną za przetwarzanie zapachów - co zapewne rekompensowało im słaby wzrok.
Prof. Andrew Iwaniuk z Uniwersytetu Lethbridge zwraca uwagę, że jest zaskakujące iż tak duży ptak prowadził nocny tryb życia.
