Po upadku powstania listopadowego na skutek restrykcji nałożonych na Królestwo Polskie zakłady włókiennicze masowo zaczęły się przenosić do miast obwodu białostockiego (m.in. Supraśl, Choroszcz, Wasilków) i do samego Białegostoku. Peryferyjne, kilkutysięczne miasteczko zmieniło się w ciągu kilkunastu lat w prężnie działający ośrodek przemysłowy, a pół wieku później zyskało rangę największego miasta w regionie.
Powstały budowle, których nie powstydziłyby się europejskie stolice: rezydencje fabrykantów, pałace otoczone zielenią parkową, eleganckie kamienice, obiekty użyteczności publicznej, kościoły i budynki fabryczne.
Wiele z nich będzie można zwiedzać podczas EDD, między innymi dawną fabrykę jedwabnych pluszów Towarzystwa Białostockiej Manufaktury E. Becker i s-ka, która rozpoczęła działalność w 1883 roku. Do dziś przetrwał pałac – siedziba spółki oraz część odbudowanych po wojnie hal.
Pamiątką po okresie prosperity Manchesteru Północy są rezydencje, takie jak Pałac Tryllingów zbudowany pod koniec XIX wieku, Pałac Citrona – dziś siedziba Muzeum Historycznego, Pałac Nowika, Willa generała von Driesen (oddział Muzeum Podlaskiego), Kamienica Flackera i Pałac Lubomirskich.
Wśród zabytków wartych obejrzenia jest też białostocki dworzec kolejowy z lat 60. XIX wieku i komora celna nazywana Domkiem Napoleona, wybudowana w 1838 roku po ustanowieniu granicy celnej między Królestwem Polskim a Imperium Rosyjskim.
