Andrzej Łomanowski: Szachownica zbryzgana krwią

Po trzech dniach walk między Armenią a Azerbejdżanem, które z Kremlem związane są silnymi, choć różnymi więzami, Rosja wciąż ogranicza się do rutynowych wezwań o przerwanie ognia. Niewiele jednak może zrobić wobec obu sąsiadów coraz bardziej samodzielnych politycznie. W dodatku Azerbejdżan, niebędący nawet w wojskowym sojuszu postsowieckiej Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (ODKB), rzuca ekonomiczne wyzwanie Moskwie, wypierając ją z tureckiego rynku energetycznego. Armenia zaś po objęciu rządów przez Nikola Paszyniana zaczęła dystansować się od Rosji, dotychczas swego głównego sojusznika. Przede wszystkim dlatego, że w zamian za bezpieczeństwo Moskwa domagała się prawa do głębokiej ingerencji w wewnętrzne sprawy kraju – polityczne i gospodarcze.