Rusłan Szoszyn: Panika może sparaliżować Polskę szybciej niż rosyjskie drony

W poprzedniej dekadzie w Warszawie doszło do brutalnego morderstwa. Tak się złożyło, że skazanego na dożywocie sprawcę (celowo nie podaję jego imienia) miałem okazję poznać osobiście jeszcze podczas studiów licencjackich na Uniwersytecie Warszawskim. Już na magisterce nie miałem z nim żadnego kontaktu, ale na potrzeby „klikalności” zapewne znalazłoby się trochę wspomnień, z których można byłoby skleić niejeden komentarz. Nie zrobiłem tego. Wówczas, omawiając tę straszną tragedię w redakcji „Rzeczpospolitej”, postanowiliśmy zbytnio nie nagłaśniać tematu. Nie po to, by coś uciszać czy zamiatać pod dywan, lecz po to, by nie sprawiać przyjemności mordercy i nie tworzyć z niego celebryty. Wiedzieliśmy, że jest żądnym sławy, wyjątkowym megalomanem i czeka na nasze, mediów, zainteresowanie.