Wydłużenie ochrony artystycznych wykonań utrwalonych na fonogramach, a więc taśmach czy innych nośnikach, wymusza unijna dyrektywa 2011/77/UE.
W ocenie Komisji Europejskiej niechronione były dostatecznie interesy artystów, którzy rozpoczęli karierę w młodym wieku. Wydłużenie ochrony do 70 lat, liczonych od momentu publikacji fonogramu lub jego rozpowszechnienia w inny sposób, zapewni im ochronę i osiąganie przychodów przez całe życie.
Uchwalona przez Sejm w piątek 15 maja nowela przyznaje artystom wykonawcom kilka innych uprawnień, które mają poprawić ich sytuację materialną. Chodzi tu m.in. o możliwość odzyskania praw przeniesionych na producenta fonogramu, gdy nie oferuje on sprzedaży odpowiedniej liczby egzemplarzy lub nie udostępnia fonogramu w internecie.
Wydłużenie ochrony będzie dotyczyło wyłącznie wykonań utrwalonych na fonogramach, które zostały opublikowane lub rozpowszechnione w ciągu 50 lat od ich wykonania. Jeżeli więc pierwsza publikacja lub rozpowszechnienie nastąpiło po upływie 50 lat, ochrona wygasła i nowela nie spowoduje już, że odżyje.
Kolejnym wzmocnieniem artystów wykonawców jest przyznane im prawo do dodatkowego wynagrodzenia za wykorzystywanie ich utworów obecnie (w nowym okresie, ochronnym), mimo że kiedyś za jednorazowe wynagrodzenie sprzedali swoje prawa albo udzielili wyłącznej licencji producentom fonogramów. To ci producenci mają płacić wynagrodzenie za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania.
