Wielka Brytania czuje na plecach oddech polskiej gospodarki

– Chcę zagwarantować: następne miesiące i lata to też będzie czas stabilnego, ambitnego rozwoju. Andrzej Domański obiecał, że za pięć lat dogonimy Wielką Brytanię. Dogoniliśmy Japonię, doganiamy Nową Zelandię, Izrael, Hiszpanię. Nie widzę powodu, żeby nie sięgać po jeszcze wyższe cele – mówił w zeszłym tygodniu podczas konferencji „Rok przyspieszenia” premier Donald Tusk.
– Przyjmuję wyzwanie: pięć-sześć lat na dogonienie Wielkiej Brytanii PKB per capita, skorygowanym o poziom cen – odpowiadał minister finansów i gospodarki Andrzej Domański.

Te śmiałe zapowiedzi nie wzięły się znikąd. Taką ścieżkę kreśli bowiem dla Polski Międzynarodowy Fundusz Walutowy. Zgodnie z jego wyliczeniami, w 2025 r. polski PKB na osobę, według parytetu siły nabywczej (tzw. PPP), liczony w tzw. dolarach międzynarodowych (w cenach stałych), wyniósł około 47,5 tys. Tym samym rzeczywiście prześcignęliśmy w tej mierze Japonię (47 tys.). Gwoli wyjaśnienia: porównania według PPP pozwalają wyrównać różnice cenowe między gospodarkami.

Czytaj więcej

Dane gospodarcze

Konsumpcja napędza gospodarkę. Styczeń pokazuje siłę portfeli Polaków

Sprzedaż detaliczna urosła w styczniu o 4,4 proc. r/r (w ujęciu cen stałych) – podał w poniedział...

Szacunki MFW wskazują też, że w 2026 r. pod względem tej miary powinniśmy przegonić Izrael, Hiszpanię i Nową Zelandię i w kolejnych latach (do 2030 r.) ustabilizować swoją pozycję względem nich. W horyzoncie prognoz Funduszu (2030 r.) wciąż widzimy plecy Wielkiej Brytanii, ale gdyby ekstrapolować trendy na kolejne lata, to około 2032 r. powinniśmy Brytyjczyków wyprzedzić, podobnie jak Włochy i Słowenię. W 2025 r. pod względem PKB per capita według PPP byliśmy na poziomie około 87 proc. wyniku Wielkiej Brytanii. Jeszcze w 2017 r. ten wskaźnik wynosił 65 proc. PKB. Oczywiście, to nie tylko skutek siły Polski – która wyprzedzała w ostatniej dekadzie kolejne kraje (z europejskich m.in. Estonię i Portugalię) – ale też słabości Brytyjczyków. Dość zauważyć, że pod względem analizowanego miernika Wielka Brytania spadła poniżej średniej dla całej UE.

Utrzymać tempo wzrostu

Prognozy instytucji międzynarodowych są dla polskiej gospodarki raczej pozytywne: nasz potencjał wzrostowy będzie hamował, acz wciąż pozwoli gonić Zachód. Szacunki MFW wskazują, że w latach 2027-2031 będziemy realnie rosnąć w tempie 2,5-2,7 proc. Prognozy Komisji Europejskiej sięgają jeszcze dalej i zakładają, że w latach 2028-2036 mamy rosnąć w tempie 2,1-2,6 proc. rocznie.

– Oczywiście: im dalej w przyszłość, tym więcej niepewności. Zawsze wzrost gospodarczy może spowolnić – mówi Karol Pogorzelski, ekonomista banku Pekao. – Czynniki ryzyka są znane: wyczerpujące się fundusze unijne, demografia, sztuczna inteligencja jako zagrożenie dla polskiego sektora usług biznesowych. Dodatkowo, im większa jest gospodarka, tym po prostu trudniej jej szybko rosnąć. Inna sprawa, że są to powolne, stopniowe procesy, które nie grożą gwałtownym spowolnieniem tempa wzrostu gospodarczego – wyjaśnia.

Na przeciwwadze stawia jednak dotychczasową historię polskiego sukcesu gospodarczego. Jak zauważa, w 2015 r. też mówiliśmy m.in. o słabej demografii – acz wówczas wsparciem okazała się fala migracji z Ukrainy. – Też można było prognozować, że 5-procentowe wzrosty PKB się nie powtórzą. Tymczasem rzeczywistość okazała się bardziej optymistyczna od tego, czego można się było spodziewać. To powinno nam dać dozę optymizmu na przyszłość – wskazuje Pogorzelski.

Czytaj więcej:

Raporty ekonomiczne

PKB w górę, obligacje sprzedają się świetnie. Czy to czas na porządkowanie budżetu?

Wysoki wzrost, pokaźne środki z UE, o...

Pro

Polskiej gospodarce wciąż sprzyja wiele czynników, m.in. jej duża dywersyfikacja. W obliczu wyzwań demograficznych ekonomiści liczą też na kluczowy wpływ poprawy produktywności. Na swój sposób możemy tu korzystać z „renty zapóźnienia” związanej z nadal niskim poziomem robotyzacji, automatyzacji czy wdrożenia rozwiązań sztucznej inteligencji.