Zygmunt Freud i Carl Jung, dwaj wielcy twórcy psychoanalizy, poznają się dzięki 19–letniej, pięknej Sabinie cierpiącej na ataki histerii. Pewnego dnia pacjentka przywieziona zostaje do szpitala psychiatrycznego, w którym pracuje Jung.
Już wkrótce ich więź przerodzi się w coś znacznie poważniejszego niż zwykła relacja pacjentki z lekarzem. Skrywane dotąd żądze Sabiny przemienią ten związek, w pełen erotycznych perwersji, gorący romans.
Historia skomplikuje się jeszcze bardziej, gdy kobieta pozna osobiście okrytego sławą i starszego od siebie Freuda. Ta znajomość doprowadzi do przełomowych odkryć dotyczących ludzkiej seksualności.
Przez wiele lat nikt nie wiedział o istnieniu Sabiny. Pod koniec lat 70-tych, w dawnym Instytucie Psychologii, odnaleziono fragmenty jej dzienników i korespondencję, którą prowadziła z dwoma twórcami psychoanalizy: Zygmuntem Freudem i Carlem Gustawem Jungiem. Znalezisko wywołało ogromny zamęt wśród historyków i psychoanalityków.
Sabina Spielrein w 1923 roku wróciła do Rosji, do rodzinnego Rostowa i zajęła się psychologią dziecięcą. W trakcie II wojny światowej została zamordowana przez nazistów.
