Ta­ki po­mysł for­su­ją na­ukow­cy z Za­kła­du Pra­wa Ubez­pie­cze­nio­we­go Uni­wer­sy­te­tu w To­ru­niu, któ­rzy wraz z Pol­ską Izbą Ubez­pie­czeń i PZU zor­ga­ni­zo­wa­li kon­fe­ren­cję na te­mat za­sad­no­ści wy­pła­ty od­szko­do­wa­nia za utra­tę war­to­ści han­dlo­wej przez au­to po wy­pad­ku. W prze­ciw­nym ra­zie po­li­sy OC mo­gą bar­dzo pod­ro­żeć. Wkrót­ce ocze­ki­wa­ne jest orze­cze­nie Są­du Naj­wy­ższe­go w tej spra­wie.

Le­piej bez na­praw

– Na­le­ży po­sta­wić się na miej­scu oso­by ku­pu­ją­cej uży­wa­ny sa­mo­chód. To oczy­wi­ste, że ma­jąc do wy­bo­ru dwa au­ta te­go sa­me­go mo­de­lu, wy­pro­du­ko­wa­ne w tym sa­mym ro­ku, ma­ją­ce prze­je­cha­ne ty­le sa­mo ki­lo­me­trów, wy­bór pad­nie na to, któ­re nie by­ło na­pra­wia­ne. Na­wet je­śli do li­kwi­da­cji uży­to ory­gi­nal­nych czę­ści – mó­wi Kry­sty­na Kraw­czyk z Biu­ra Rzecz­ni­ka Ubez­pie­czo­nych.

We­dług tej instytucji spa­dek war­to­ści han­dlo­wej po­jaz­du jest oczy­wi­sty, we­dług śro­do­wisk na­uko­wych i bra­nży ubez­pie­cze­nio­wej – nie­ko­niecz­nie.

– Gdy mo­wa o no­wym, wzglę­dnie kil­ku­let­nim sa­mo­cho­dzie, je­go war­tość mo­że po na­pra­wie spaść. Jed­nak szcze­gól­nie od­no­śnie do star­szych po­jaz­dów­ na­le­ży oce­nić, czy wy­pła­ta do­dat­ko­we­go od­szko­do­wa­nia za  utra­tę war­to­ści han­dlo­wej nie pro­wa­dzi do nieu­za­sad­nio­ne­go wzbo­ga­ce­nia się je­go wła­ści­cie­la – mó­wi prof. Eu­ge­niusz Ko­wa­lew­ski z Za­kła­du Pra­wa Ubez­pie­cze­nio­we­go Uni­wer­sy­te­tu im. Ko­per­ni­ka w To­ru­niu.

Dro­dzy rze­czo­znaw­cy

Śro­do­wi­ska na­uko­we alar­mu­ją, że wy­ka­za­nie ubyt­ku war­to­ści han­dlo­wej opie­ra­ło­by się głów­nie na opi­niach bie­głych lub rze­czo­znaw­ców, któ­rych wy­na­gro­dze­nie to śred­nio 500 – 1000 zł. We­dług eks­per­tów w wie­lu przy­pad­kach mo­że to być kwo­ta wy­ższa od ubyt­ku war­to­ści han­dlo­wej.

Nie zga­dza­ją się z tym or­ga­ni­za­cje ­kon­su­menc­kie. We­dług nich rosz­cze­nie o zwrot utra­ty war­to­ści han­dlo­wej nie mu­si opie­rać się na opi­nii bie­głe­go. Ubez­pie­czy­ciel ma in­stru­men­ty do roz­pa­try­wa­nia ta­kich rosz­czeń, po­dob­nie jak np. z ty­tu­łu kosz­tów na­pra­wy po­jaz­du.

Rzecz­nik Ubez­pie­czo­nych za­uwa­ża po­nad­to, że zgod­nie z tre­ścią uchwa­ły SN z 2001 r. „od­szko­do­wa­nie mo­że obej­mo­wać oprócz kosz­tów je­go na­pra­wy ta­kże za­pła­tę su­my pie­nię­żnej, od­po­wia­da­ją­cej ró­żni­cy mię­dzy war­to­ścią au­ta przed uszko­dze­niem i po na­pra­wie".

– Prze­pi­sy pra­wa od­szko­do­waw­cze­go nie uza­le­żnia­ją otrzy­ma­nia od­szko­do­wa­nia z ty­tu­łu utra­ty war­to­ści han­dlo­wej od wie­ku po­jaz­du. Na­szym zda­niem z po­wy­ższej uchwa­ły wy­ni­ka, że ani wiek po­jaz­du, ani war­tość kosz­tów je­go na­pra­wy nie sta­no­wią prze­sła­nek okre­śle­nia utra­ty war­to­ści han­dlo­wej – mó­wi An­na Dą­brow­ska z wy­dzia­łu praw­ne­go rzecz­ni­ka ubez­pie­czo­nych.

– Je­śli po­dob­ne re­gu­la­cje we­szły­by w ży­cie, ubez­pie­czy­cie­le do­sto­su­ją się do nich, jed­nak znów naj­bar­dziej ucier­pie­li­by kie­row­cy bez­sz­ko­do­wi. Rów­nież ich skład­ki po­szły­by w gó­rę – mó­wi To­masz Tar­kow­ski, czło­nek za­rzą­du PZU ds. li­kwi­da­cji szkód. Nie­wy­klu­czo­ne, że dra­stycz­nie.

Kolejne orzeczenie Sądu Najwyższego

Odszkodowanie za nowe części

12 kwiet­nia br. Sąd Naj­wy­ższy przed­sta­wił orze­cze­nie w od­po­wie­dzi na za­py­ta­nie rzecz­ni­ka ubez­pie­czo­nych. Zgod­nie z nim ubez­pie­czy­cie­le ma­ją wy­pła­cać po­szko­do­wa­ne­mu w ra­mach po­li­sy OC od­szko­do­wa­nia w opar­ciu o kosz­ty no­wych czę­ści słu­żą­cych do na­pra­wy po­jaz­du. Tyl­ko gdy ubez­pie­czy­ciel wy­ka­że, że z te­go po­wo­du war­tość po­jaz­du wzro­sła, mo­że ob­ni­żyć od­szko­do­wa­nie o ten wzrost. Wciąż nie ma uza­sad­nie­nia do wy­ro­ku, jed­nak, jak prze­wi­du­je ry­nek, orze­cze­nie SN mo­że po­skut­ko­wać dal­szym wzro­stem cen po­lis OC. W ze­szłym ro­ku by­ło to śred­nio 11 proc.