Citigroup oraz JPMorgan Chase przyczyniły się do upadku banku Lehman Brothers żądając od niego w krytycznym okresie większych zabezpieczeń kredytów oraz zmian w umowach gwarancyjnych, co uderzyło w płynność finansową Lehmana. To jedna z tez zawartych w liczącym 2,2 tys. stron raporcie dotyczącym bankructwa Lehman Brothers, który został złożony w nowojorskim sądzie. To właśnie upadek tego banku doprowadził we wrześniu 2008 r. do eskalacji światowego kryzysu finansowego.
Autorem raportu jest Anton Valukas, szef firmy prawniczej Jenner & Block, były prokurator z Chicago specjalizujący się w zwalczaniu przestępstw finansowych. Pracował nad raportem przez ponad rok. W tym czasie przesłuchał m.in. szefa Fedu Bena Bernanke oraz sekretarza skarbu Timothy Geithnera.
Wspólnie ze współpracownikami przejrzał ponad 10 mln dokumentów oraz blisko 20 mln e-mali dotyczących tej sprawy. W wyniku tej pracy zdołał odkryć nieprawidłowości, które mogą skończyć się oskarżeniami dla osób z dawnego kierownictwa Lehmana.
Według raportu, Richard Fuld, były prezes Lehmana oraz dawni dyrektorzy finansowi banku: Chris O'Meara, Erin Callan oraz Ian Lowitt manipulowali danymi finansowymi oraz stosowali księgowe sztuczki, by ukryć pogarszającą się kondycję Lehmana. Bank stosował m.in. transakcje Repo 105. Polegały one na czasowym przekazywaniu aktywów innych spółkom jako zabezpieczenie krótkoterminowych pożyczek. W ten sposób na pewien czas sztucznie zmniejszano bilans i dawano inwestorom wrażenie, że zmniejsza się zadłużenie banku (choć tak w rzeczywistości nie było). Tylko na pod koniec drugiego kwartału Lehman przeprowadził transakcje tego typu warte 50 mld USD.
Valukas wśród czynników odpowiedzialnych za upadek Lehamna wskazuje również zaniedbania audytora, czyli firmy Ernst & Young. Spółka broni się twierdząc, że jej ostatni audyt Lehmana obejmował rok obrachunkowy kończący się 30 listopada 2007 r. a wówczas stan finansowy banku został przedstawiony rzetelnie.
