Kultura

Festiwalowi goście

Tegoroczną Europejską Orkiestrę Symfoniczną Probaltica poprowadzi Imants Resnis – łotewski dyrygent.
Jako pierwszy wiolonczelista Łotewskiej Narodowej Orkiestry Symfonicznej rozpoczął naukę dyrygentury pod kierunkiem Wasila Siniskiego, którą kontynuował u Giennadija Rożdiestwienskiego w Konserwatorium Moskiewskim. W latach 1987 – 1993 Resnis był dyrygentem Łotewskiej Narodowej Orkiestry Symfonicznej, odbywając z nią tournée do Anglii, Skandynawii, Hiszpanii, Portugalii i Niemiec. W tym okresie dyrygował także podczas Praskiej Wiosny oraz na Festiwalu Janacka w Ostrawie. Od 1992 roku jest dyrektorem artystycznym i dyrygentem Orkiestry Symfonicznej w Liepaja. Koncertuje z nią w Anglii, Hiszpanii, Włoszech, Niemczech i na Dalekim Wschodzie. Został inicjatorem i dyrektorem jednego z najbardziej znaczących festiwali muzycznych państw bałtyckich – Festiwalu Gwiazd Pianistyki, który w 2003 roku obchodził 10-lecie swojego istnienia. Sukces odniósł również jako dyrygent operowy dzieł Webera, Donizettiego, Rossiniego i Pucciniego. Aktualnie Imants Resnis jest profesorem Akademii Muzycznej w Rydze. Naukę gry na skrzypcach rozpoczął już w wieku pięciu lat. Jest absolwentem Wyższej Szkoły Muzycznej w Wiedniu, gdzie kształcił się pod kierunkiem prof. Gerharda Schulza. Przez wiele lat był koncertmistrzem Duńskiej Radiowej Orkiestry Symfonicznej, a obecnie jest koncertmistrzem Orkiestry Królewskiej Duńskiej Opery. Począwszy od 2003 roku jest pierwszym skrzypkiem Paizo String Quartet, który zdobył I nagrodę podczas Melbourne Chamber Music Competition. Jako solista Mikkel Futtrup występował z orkiestrami tej miary co Vienna Chamber Orchestra, Austrian Radio Symphony Orchestra oraz Berlin Symphony Orchestra, pod batutą takich dyrygentów jak Manfred Honeck, Jezus Maria Lobos Koboz, Leif Segerstam czy Vasily Petrenko. Czy ktoś wie, jak wygląda kokle? Gra na tym instrumencie polega na szarpaniu naciągniętych strun prawą ręką i wyciszaniu niepotrzebnych dźwięków lewą, podczas gdy instrument spoczywa na kolanach lub stole. Łotysze grają na tym instrumencie od 500 lat. W skład Riga Kokle Group, której dyrektorem artystycznym jest Mara Vanaga, a dyrygentami Teiksma Jansone i Iveta Taurina, wchodzą najlepsi koklowi nauczyciele i grupy. Riga gra nowe oryginalne dzieła napisane specjalnie z myślą o kokle, a także utwory powstałe podczas ostatnich kilkuset lat, część z nich w opracowaniu najwybitniejszych współczesnych kompozytorów łotewskich. Pierwszy koncert w wykonaniu tej fenomenalnej orkiestry zabrzmiał 14 marca 1988 roku. Jej założycielem, dyrektorem oraz głównym dyrygentem jest Arkady Feldman, uhonorowany tytułem zasłużonego dla kultury rosyjskiej. Feldman, laureat międzynarodowej nagrody imienia Immanuela Kanta, jest również kompozytorem. W repertuarze jego orkiestry jest wiele prawykonań dzieł takich kompozytorów jak Terehov, Storodgev, Feldmann czy Brening. Symfonia tego ostatniego – „Z historii katedry”, została wykonana w kaliningradzkiej katedrze. Od pierwszych lat swojej działalności Kaliningradzka Orkiestra Symfoniczna współpracuje z Teatrem Dramatycznym w Kaliningradzie, wystawiając dzieła tej miary co „Egmont” Beethovena czy „Peer Gynt” G. Ibsena z muzyką Griega, a także z wybitnym pianistą Siergiejem Markinem.W tak bogatym składzie Kaliningradzka Orkiestra Symfoniczna jest częstym uczestnikiem międzynarodowych festiwali, koncertuje w Niemczech, Polsce, we Włoszech i w Hiszpanii. Jej płyty nagrywano w wydawnictwie Hoepfner Classic w Niemczech. Sprzedają się świetnie również poza granicami Rosji. Orkiestrę tę założył Donatas Katkus – dyrygent, skrzypek, muzykolog, absolwent Wileńskiego i Moskiewskiego Konserwatorium Muzycznego; profesor Litewskiej Akademii Muzycznej, w której specjalizuje się w zakresie muzyki kameralnej (w 2003 roku otrzymał nagrodę Światowej Organizacji Własności Intelektualnej). Zanim założył orkiestrę, prowadził (od 1965 roku) Wileński Kwartet Smyczkowy, z którym koncertował przez 29 lat. Z sukcesów tego małego zespołu warto wymienić I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie w Liege oraz trasy koncertowe w ponad 30 krajach na całym świecie. W 1994 roku kwartet rozrósł się – rozpoczęła działalność nowo powstała orkiestra, która najpierw przyjęła nazwę Wileńskiej Orkiestry Kameralnej, a potem imię Świętego Krzysztofa, patrona miasta Wilna. W 1998 roku zyskała oficjalny status orkiestry miasta Wilna. Dziś występuje na wielu uznanych międzynarodowych festiwalach muzycznych. Podczas 12 lat istnienia wielokrotnie reprezentowała Litwę podczas tournée koncertowych, które objęły Francję, Hiszpanię, Szwecję, Rosję, Finlandię i Niemcy. Z nimi corocznie przygotowuje 15 nowych programów i daje około 80 koncertów. Zespół określany jest często mianem orkiestry barokowej. Zdobył uznanie za swoją działalność artystyczną w dziele przywracania do życia muzyki dawnej. Muzykolodzy twierdzą, że Orkiestra św. Krzysztofa stała się „znakomitym źródłem inspiracji dla litewskich kompozytorów”. Orkiestra jest też dobrze znana jako zespół poszukujący innowacji muzycznych, chętnie włączający się w oryginalne projekty łączące wątki jazzu, rocka i muzyki pop. Ostatnim z takich wydarzeń był występ w Trokach w piaskowym dole – orkiestra grająca pod batutą Donatasa Katkusa umiejscowiona była pomiędzy traktorami i cysternami z benzyną! Gdy słucha się zespołu Orthodox Singres, założonego przez Valerego Petrova w 1989 roku, z łatwością można dostrzec, jak niezwykłą wagę przywiązują śpiewacy do każdego słowa pochodzącego ze świętych tekstów. Poszukiwania chóru kierują się bowiem w szczególności ku tak rzadko wykonywanym wczesnym pieśniom Kościoła prawosławnego. W repertuarze są też arcydzieła rosyjskiej muzyki chóralnej oraz współczesnych kompozytorów estońskich, takich jak Valery Kalistratov i Arvo Pärt, którego „Kanon Pokajanen” posłużył jako kanwa do przygotowania muzycznego misterium zatytułowanego „Pasja według św. Andrzeja”. Z tym misterium oraz z wybranymi dziełami muzyki cerkiewnej chór Valerego Petrova wystąpi podczas tegorocznej edycji Probaltica.
Źródło: Rzeczpospolita

REDAKCJA POLECA

NAJNOWSZE Z RP.PL