Neandertalczycy żyli w Europie od 250 tys. do 30 tys. lat temu. Tryb życia tych ludzi jest już dobrze poznany, ale badacze wciąż spierają się o powód ich masywnej budowy.
Międzynarodowy zespół francusko-amerykańsko-rosyjski dokonał analizy morfometrycznej skamieniałych szczątków dwóch noworodków neandertalskich. Naukowcy wykazali po raz pierwszy, że charakterystyka ich szkieletów, zwłaszcza wewnętrznej części czaszek, jest taka sama jak u osobników dorosłych. Wiadomość o tym zamieszcza pismo „PNAS" („Proceedings of the National Academy of Sciences").
Neandertalczycy byli przysadziści, ramiona i nogi mieli krótsze i mocniejsze niż Homo sapiens. Naukowcy długo byli przekonani, że te charakterystyczne cechy morfologiczne kształtowały się pod wpływem czynników ekologicznych, w pierwszym rzędzie wiązały się z zimnym klimatem, jaki panował wówczas w Europie, w epoce lodowej. Aby dowiedzieć się więcej o pochodzeniu tych cech, zbadali dobrze zachowane szczątki kostne dwóch noworodków. Pierwsze, dwutygodniowe, pochodzą z Rosji, z groty Mezmaiskaja na Kaukazie. Drugie, czteromiesięczne, zostały odkryte w Akwitanii we Francji, w departamencie Dordogne, na stanowisku z narzędziami neandertalskimi Le Moustier.
– O ile wiele szczególnych cech czaszki i twarzy neandertalczyków uwidacznia się już u noworodka, co wykazały wcześniejsze badania nad tym gatunkiem, o tyle cechy własne pozostałej części szkieletu pozostawały do tej pory słabo rozpoznane u bardzo małych dzieci – przypomina dr Helene Coqueugniot, paleoantropolog z Uniwersytetu w Bordeaux.
Aby wypełnić tę lukę, naukowcy dokonali szeregu bardzo precyzyjnych pomiarów szkieletów z Le Moustier i Mezmaiskaja. Następnie porównali uzyskane parametry morfometryczne z podobnymi parametrami dwóch współczesnych niemowląt w tym samym wieku. Wynik porównania nie pozostawia wątpliwości: niemowlęta neandertalskie posiadały już dużą część cech swoich rodziców: masywne ciało, masywne kości długie (kończyn), miednicę szerszą niż u współczesnych noworodków.
