Łuszczyca jest chorobą, którą trudno ukryć. Jej charakterystycznym objawem są brunatne albo różowe grudki pokryte suchą, srebrzystobiałą łuską. Mogą się zlewać i tworzyć większe ogniska różnej wielkości i kształtu.
– Łuszczyca powoduje obniżenie jakości życia w stopniu większym niż cukrzyca, zawał serca czy też nowotwory – alarmowała w ubiegłym roku na łamach „Rzeczpospolitej” profesor Joanna Maj, ówczesna konsultant krajowa w dziedzinie dermatologii i wenerologii.
Ekspertka przyznała, że z powodu widocznych zmian skórnych osoby dotknięte łuszczycą unikają udziału w życiu społecznym, co w konsekwencji może być przyczyną zaburzeń depresyjnych i lękowych.
Nic dziwnego, skoro – mimo powszechności łuszczycy – wiedza na jej temat ciągle jest niewielka. Oto najpopularniejsze, według onet.pl, mity na temat łuszczycy.
Mit: Łuszczycą można się zarazić Nie. Łuszczyca jest chorobą genetyczną. Nie da się nią zarazić, można ją natomiast odziedziczyć. Bezpośredni kontakt z osobami chorymi nie stanowi żadnego zagrożenia.
Mit: Łuszczyca jest tylko problemem estetycznym Niestety nie. Łuszczyca należy prawdopodobnie do chorób autoimmunologicznych, co oznacza, że z niewiadomego powodu organizm zaczyna atakować i niszczyć własne tkanki. Osoby chore na łuszczycę są również bardziej narażone na problemy z układem krążenia, zawał i udar. Zmiany skórne często powodują swędzenie i ból.
