Apo­lo­nia Li­sow­ska miesz­ka w pro­wa­dzo­nym przez sio­stry fe­li­cjan­ki Za­kła­dzie dla Chro­nicz­nie Cho­rych Ko­biet na warszawskiej Bia­ło­łę­ce.

W historii ro­dzi­ny Apo­lo­nii Li­sow­skiej występowału już oso­by dłu­go­wiecz­ne. Jej ciotka prze­ży­ła 102 la­ta.

Pa­ni Apo­lo­nia uro­dzi­ła się w 18 lu­te­go 1900 r. nie­da­le­ko Grod­na, na dzi­siej­szej Bia­ło­ru­si. Miała trójkę rodzeństwa : siostrę i dwóch braci. Po I wojnie woj­nie miesz­ka­ła w ma­jąt­ku, któ­ry znaj­do­wał się na Gro­dzieńsz­czyź­nie. Po włą­cze­niu tych te­re­nów do Związ­ku Ra­dziec­kie­go  jej mąż został wywieziony do Ar­chan­giel­ska a ona do po­łu­dnio­we­go Ka­zach­sta­nu, gdzie przez kil­ka lat zbie­ra­ła ba­weł­nę.

Po po­wro­cie do kra­ju, pod ko­niec lat 50., pra­co­wa­ła w fa­bry­ce sło­dy­czy. – Za­wi­ja­łam w pa­pier cu­kier­ki i li­za­ki na pa­ty­ku – wspo­mi­na. Na po­cząt­ku lat 70. za­miesz­ka­ła w War­sza­wie, w Śród­mie­ściu. W wieku 107 lat została odznaczona Krzyżem Zesłańców Sybiru.

Od dwóch lat pa­ni Apo­lo­nia prze­by­wa w ośrod­ku pro­wa­dzo­nym przez sio­stry felicjanki.

Z danych urzędu dzielnicy Śródmieście wynika, że mieszka tam teraz 95 osób, które ukończyły sto lat. Da­ne GUS z po­przed­nie­go spi­su po­wszech­ne­go wskazują, że w sto­li­cy miesz­ka­ło w 2010 r. 728 stu­lat­ków, w ca­łej Pol­sce by­ło 4417 ta­kich osób.

Dłu­go­wiecz­ne znacznie częściej są ko­bie­ty, tyl­ko co trze­ci stu­la­tek jest męż­czy­zną.