Bohaterami filmu są żołnierze z jednostki specjalnej w Lublińcu. Jeden z nich wyjaśnia, że nie nosi Polski Walczącej idąc do sklepu, ani w barze. - Nie noszę jej dla zabawy. Noszę ją na służbie - dodaje.

Fragmenty prowadzonej przez jego jednostkę operacji przeplatają się z kadrami z Powstania Warszawskiego. Jeden z żołnierzy zwraca uwagę, że jego oddział dziedziczy tradycję Batalionów Armii Krajowej - "Parasola", "Zośki" i "Miotły". - Tradycje bohaterstwa. A nie agresji - mówi.

Główny bohater na tle kadrów z Marszu Niepodległości - gdzie widać grupy zamaskowanych mężczyzn z literą "P" i kotwicą na opaskach zawieszonych na ramionach - przypomina, że "Polska Walcząca to sprzeciw wobec agresji".

Autorem filmu jest Antoni Ferency, reżyser i twórca sztuk teatralnych, absolwent Instytutu Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego. Na swoim koncie ma m.in. reżyserię sztuk teatralnych „Upadek pierwszych ludzi” w Teatrze SOHO w Warszawie (2013) i „Stalker. Interpretacja” w Teatrze Ochoty w Warszawie (2015).